In the line of fire....

---

Heya aan alle lezers, wij zijn lange tijd niet veel bezig geweest op onze blog, maar stil zitten, hebben we zeker en vast niet gedaan. Na onze nieuwe doelen gesteld te hebben, zijn we er weer stevig ingevlogen. Welke nieuwe doelen, daar komen jullie vanzelf met ter tijd wel achter.

Tussen al het klimmen, zwemmen, fietsen en lopen, was het tijd voor een ijsklimweekendje in de Ardennen.

We keken er al langere tijd naar uit. Ze hadden trouwens een strenge winter voorspelt. Wij hebben lang gewacht, maar eindelijk is het zover.

De eerste dag klommen Kobe, Stijn, Bart en Sandrine met ons mee. We waren vol verwachting. De avond ervoor nog twee uur gereden om van Borgerhout naar Puurs te geraken voor een klimmeke. De sneeuw had het hele land plat gelegd. Dus deze zaterdagmorgen vertrokken we zeker vroeg genoeg. Maar de wegen lagen er zeer goed bij. Al gauw zaten we in het afgesproken cafeetje. Eerst nog een warme thee vooraleer we de koude in trokken.

De kleine ijsval boodt toch 3 lijnen om te kunnen klimmen. Aangezien we met 6 waren, was dit perfect.

Kobe, Bart en Erik installeerden de vaste relais met statische touwen, om op een veilige manier te klimmen. Op deze massiefjes zijn de rotsformaties niet altijd even solide. Vandaar extra voorzichtig.

Eenmaal alle touwen in de wand, kon het feest beginnen. De koude ledematen werden al snel terug warm. Het was voor mij weer een ware zoektocht om de juiste techniek te gebruiken. Ik had er nooit les in gehad.

Zo wisselden we om de beurt van touwen.Er werd niet veel gegeten of gedronken, eerst klimmen, de rest kwam later....

Rond 15u was de conditie echter om zeep. Het ijs werd te broos en de vallende stukken werden alsmaar groter. Rond 16u braken we op. Het was een leuke leer-volle dag.

's Avonds trakteerde mijn vader en Suzanne op goulash met frietjes voor mijn broer, Erik en mezelf. Na zo'n dagje was dit een godenmaaltijd. We bleven er slapen om de volgende dag snel terug te gaan.

De volgende morgen besloten we echter naar een andere ijsval te gaan. We waren maar met 4 personen; Kobe, Peter en wij. Ik had gisteren deze ijsval in de vluchte ontdek, vandaar. Het bleek zelfs nog een leukere lokatie te zijn dan de vorige dag. En volop hard ijs.....

Kobe en Erik installeerden de twee vaste lijnen en klimmen maar. Deze keer kreeg ik het sneller onder de knie. Gelukkig want de routes waren ook aanzienlijk moeilijker. Echt genieten.....

Om 15u was hier de conditie ook vermindert, maar wij waren allemaal ook moe genoeg. We rondde af in het gezellige cafeetje waar we ons nog te goed deden aan een lekkere warme schotel, vooraleer we huiswaarts vertrokken.

Een echt geslaagd weekend zou ik zeggen. De foto's spreken voor zich.....

En mijn knietjes ook, bont en blauw op zijn lieve-heers-besstjes!!!!!

---