geschreven op 8 mei 2005:
Hola amigos,
weer even een update vanuit Guatemala! Ik zal even beginnen waar ik de laatste keer ben geeindigd, inderdaad de overval, van vorige week dinsdag.
Nou de volgende dag, woensdag, ik weer zoals altijd met mijn tasje de straat op! Ik moest namelijk een groot geld bedrag gaan pinnen voor de boeken die ik had besteld! Onderweg naar de pinautomaat, werd ik aangesproken door een Guatemalteekse jongen die aan me vroeg hoe laat het was. De eerste gedachte die in me opkwam was: "Je denkt toch zeker niet dat je mijn horloge kunt jatten, die heb ik verdorie van mijn ouders gekregen en daar blijf je met je poten vanaf", heb dus vervolgens niets gezegd en ben arrogant doorgelopen. Vervolgens dacht ik bij mezelf, he dat is geen normale reactie Marleen, ik zeg namelijk altijd iedereen gedag. Ik denk dat ik toch wel een beetje paranoide was geworden. Twee diefstallen achter elkaar maakte toch schijnbaar meer indruk op me dan ik zelf had verwacht. Oke vervolgens ik naar de pinautomaat om 1500 euro te pinnen voor de boeken, dat is dus 15.000 Quetzales. Er kwamen dus 150 briefjes van 100 uit de
.In het midden, Josan, met haar werk ik samen voor Ceipa. Rechts in beeld, Sophie, zij werkt ook voor NH
automaat, ik wist niet hoe snel ik de stapel met geld in mijn tassie moest stoppen, echt handen vol met geld man. Vervolgens ik met al dat geld de straat op, ik vertrouwde echt geen hond, iedereen die me maar een beetje aankeek vond ik verdacht hahahaha, echt raar. Normaliter loop ik altijd net zo relaxed op straat. In ieder geval ben ik niet wederom beroofd en heb ik de boeken netjes kunnen betalen. Echt helemaal kicken ik had namelijk verwacht dat de bestelling nog wel een tijdje op zich zou laten wachten, maar nee hoor binnen een paar dagen was het er, echt heel bijzonder voor Guatemala. Heb de boeken netjes laten plastificeren zodat ze een langere levensduur hebben. Inmiddels werken ze op mijn schooltje al met de boeken, de leraren en de kinderen zijn helemaal enthousiast, dus iedereen die geld heeft gedoneerd, ENORM bedankt, ik vind het een hele goede en waardevolle besteding!
Om even terug te komen op mijn paranoide gedrag dat was vorige week donderdag(de dag erna dus) weer verdwenen hoor, niets aan de hand, ben nu gewoon iets alerter dan ik eerder was.
Oh ja dat was nog wel grappig, die woensdagavond ben ik nog even naar een salsabar geweest, samen met wat vriendinnen. Kwam een gualtemalteekse jongen naar ons toe, waar we vrij veel mee omgaan. Hij vroeg of wij de meiden waren geweest die als een gek achter die dief zijn aangerend. Dus Josan en Sophie gelijk, jajaja Marleen! Hij vertelde dat iedereen het erover had gehad en we zo'n beetje als de lokale helden werden gezien omdat we schijnbaar die dief de stuipen op het lijf hadden gejaagd. Hahaha, was wel lachen hebben die ranzige korsten op mijn armen en knieen toch nog iets goeds opgeleverd!
Omdat mijn onderarmen en knieen vrij pijnlijk waren afgelopen anderhalve week, heb ik niet in de daycare en de shelter gewerkt. Het leek me niet zo handig aangezien de kinderen altijd bovenop je klimmen, je bespringen en opgetild willen worden. Ben dus druk met onze promotiefilm bezig geweest samen met Josan. Echt geweldig de kinderen zijn zo enthousiast die ons meehelpen. We hebben een paar woningen samen met de kinderen bezocht. Ze wonen in een heel klein dorpje dichtbij Xela. Samen met de kinderen de bus genomen daar naartoe, het laatste stuk moest we lopen over een onverharde weg, aangezien ze helemaal achteraf woonden. Het was best heftig om te zien hoe ze woonden. Een jongen, Carlos genaamd, woonde in een huisje samen met zijn familie, wat was gemaakt van golfplaten en plastic zeilen. Het toilet was een golfplaten hutje in de tuin, een gat in de grond dus. Carlos liet ons heel lief zijn huis zien en vertelde waar en hoe hij werkte. Vervolgens heeft zijn moeder ons ook nog het een en ander verteld. Ze vertelde dat ze enorm dankbaar was dat haar zoon naar de school van Ceipa mocht, echt geweldig dankbaar. Fantastisch toch!
Daarnaast ben ik bezig geweest voor een benefietavond die we afgelopen donderdagavond hebben gehouden. Het was een benefietavond voor Nueves Horizontas, waar ik dus op de daycare en de shelter werk. Promotie posters moesten worden opgehangen en flyers worden uitgedeeld! Ik dus afgelopen woensdagavond samen met sophie en Isis aan het werk! Alle kroegen bij langs waaronder ook La Fratta, wat een salsabar is, om de flyers uit te delen. We wisten dat het eigenlijk niet mocht daar, maar omdat er zoveel mensen waren, was dit wel de beste plek om naartoe te gaan. Dus ik lekker fanatiek met mensen in gesprek en flyers uitdelen. Nou je voelt hem al aankomen, uiteraard werd ik weer betrapt, schijnbaar had een uitsmijter mij al een tijdje in de gaten gehouden. Moest dus mijn flyers inleveren en kon de bar verlaten, uiteraard gezegd dat ik net de laatste had uitgedeeld hahaha! Gelukkig hadden we zo'n beetje iedereen gesproken, dus ondanks dat we eruit werden gezet hadden we dus toch ons doel bereikt!
De volgende dag, donderdag, was dus onze benefietavond in de bar El Duende. Dit is een soort danskroeg. Ons thema was 5, hoe orgineel, omdat de datum 5/5/05 was. De kinderen hadden allemaal grote posters beschilderd, met het thema 5. Tevens hadden ze allemaal kleine vijfjes uitgeknipt om die bij de gasten op te spelden. Er was een DJ, en we werden gesponsord door Gallo, dit is een bekend guatemalteeks biermerk. Wij hadden allemaal een T/shirt met NH CREW gekregen zodat het voor de mensen duidelijk was wie er allemaal aan het werk waren. Iedere gast moest 15 Quetzal entree geld betalen, wat dus maar anderhalve euro is, maar voor hier een redelijke prijs, vervolgens kregen ze dan een welkomst drankje gratis.
Sophie en ik stonden bij de ingang om de gasten te verwelkomen en ze een vijfje op te spelden. Het was een geslaagde avond ondanks dat de tent niet helemaal vol zat, iedereen had veel lol.
Dat was even in het kort waar ik afgelopen anderhalve week mee bezig ben geweest! Groetjes en hopelijk tot schrijfs.
Liefs Marleen