Caro Rica en de zoektocht naar de zon

---

Ja, Caro Rica dus, oftewel duur Costa Rica.

Gelukkig heeft dit land behalve zijn prijzen ook nog wat andere kwaliteiten. Een van de meest besproken daarvan is het cloud forest, een hoog in de wolken gelegen jungle die doordrenkt is van nevel en er zo een volledig eigen flora en fauna op na houdt.
Dat wilden wij wel eens meemaken, dus zondagochtend vertrokken wij vanuit onze grote liefde, het heerlijke San Juan del Sur in Nicaragua naar het regenachtige, koude, schokkend Amerikaans toeristische Monteverde/Santa Elena. Het was een hele tocht de grens over, maar bij busrit no. 4 hadden we inmiddels het 'stoel achterover - kussen in je nek - benen languit (voor zover dat kon) - tukken maar' volledig onder de knie. Door de plensregen reden wij, nog licht nostalgisch terugdenkend aan betere tijden aan het strand van San Juan, de inlandse bergen van Costa Rica op. Toen het al donker was kwamen we, inmiddels in de stortregen, aan in een stad die oorspronkelijk een verlaten bergdorpje moet zijn geweest. Nu vliegen de Amerikanen, tours en hoge prijzen je er om de oren, temidden van vloeiend Amerikaans sprekende Costa Ricanen en direct uit Amerika gekopieerde, flashy winkels en winkelcentra. In the middle of the freaking bergen!! Wij bevreemd en geshoqueerd.

We hadden al gauw het leukste (lees: nog enigszins authentieke) en goedkoopste eettentje van het dorp ontdekt en maakten plannen voor de dag van morgen, heel hard hopend op zon. Dé reden om hier te komen is het cloud forest, dus dat moesten wij gaan zien.
Ons duimen voor zon was niet voor niets geweest, en de volgende ochtend pakten wij om 7.20 uur met de zon op onze bol (overigens tweede ochtend op rij van voor 6 uur opstaan...) de bus naar het park. Daar vertikten we het om een gids te nemen en gingen we lekker zelf in de bosjes op zoek naar beesten. We kregen een pad uitgestippeld van 3 uur ("yes, easily done in 3 hours, you're really not gonna walk more than that") en deden er welgeteld slechts 4,5 uur over. Maar wat wil je, als je onderweg kolibri's, andere leuke vogels, vlinders, bijen zo groot als je duimmuis, blauwe mieren, gekke en prachtige planten, fotogenieke lianen, watervalletje hier en daar en spectaculaire uitzichten op mist spot?

Volledig voldaan kwamen we terug uit het cloud forest, nadat we ook nog een echte kolibrituin hadden bewonderd (waar ons de kolibri's letterlijk om de oren vlogen!) en besloten we de volgende ochtend bij het krieken van de dag (jep, alweer...) met de toeristische jeep-boat-jeep tour naar La Fortuna te vertrekken. Die kou vonden we maar niks. Na slechts 1 dag misten we het chronische zweten en de zonnige warmte van de kust. Wie had dat ooit gedacht?

La Fortuna scheen warmer, want het was wat lager gelegen dan Monteverde. Wij hebben er niet veel van gemerkt. Rond het middaguur kwamen we er aan. Dat was ongeveer tegen de tijd dat we besloten hadden hier zo kort mogelijk te blijven en zodra het ook maar enigszins mogelijk was de bus te pakken naar de caraïbische kust. We hebben die middag echter zo goed mogelijk benut door op eigen houtje naar een 6 km verderop gelegen waterval te wandelen. Wat nou, tour van 45 dollar? Wij lopen wel...
Het was een leuke tocht en een mooie waterval (van 70 m hoog) die bruisend in een klein waterbassin stortte. Als een van de laatste gasten namen wij nog een voorzichtige pootjebaadpoging in het ijskoude watervalriviertje.

Half in coma van vroeg opstaan + reis + watervalwandeling aten we bij de lokale pizzeria. Daarna totaal coma, rond 9 uur 's avonds. De volgende ochtend - je raadt het al - vroeg opstaan. De wekker ging weer om half 6. Dit keer was ons doel gelukkig fijn en het vroege opstaan meer dan waard: zon, zee, strand en rastacultuur in Cahuita.

Over ons afro-avontuur en rastaleven horen jullie in onze volgende blog meer: PURA VIDA & AIREYYYY!!!!!

Feiten:
- Cloud forests heten niet voor niets cloud forests
- Zweten ga je missen
- En warmte al helemaal
- We hebben al ruim 1200 foto's, en Frejanne is de sjaak om er iets moois van te maken (gnagna)
- Er schijnt in La Fortuna een mysterieuze gratis hot spring te zijn, maar niemand wil je vertellen waar die is, zolang je je knip niet open trekt.

Lezersvragen:
- Is het gek dat wij naar oorden met koude douches verlangen?

Kijkersvragen:
- Dat verdachte, gekke, rode plantje: zou die vlees eten?
- Kan iemand ons vertellen of we heel bijzondere dingen hebben gezien?

---