mollandaise

Nog even en we vliegen weer naar Nederland. Dat gaat net zo snel als de tijd hier op Madeira voorbij is gevlogen. Ik zou nog jaren kunnen blijven. En misschien gaat dat wel gebeuren... We hebben hier zoveel te doen en nog steeds zoveel te zien. Dit keer hebben we ons vooral meer ingeburgerd, meer mensen leren kennen en weer wat vrienden gemaakt. Daarnaast zijn we druk geweest met “oude” vrienden die hier op vakantie kwamen en als klap op de vuurpijl hebben we vier dagen opgetrokken met zoon E en schoondochter L. Die vier dagen leken voorbij voordat ze goed en wel begonnen waren. We hadden verdomd veel geluk met het weer. Het weekend voor zij kwamen was het storm en regen hier op Madeira. Op zondag zelfs zo heftig dat we ons geen moment ... read more

Afgelopen week kregen we onze eerste lessen Portugees. Wij vinden het een verdomd lastige taal en zijn blij dat veel mensen op het eiland Engels spreken. Maar als je hier zo lang zit als wij moet je toch een poging wagen die verder gaat dan alleen duas bicas en olá, bom dia. Dus op zoek naar een leraar, zonder direct naar klassikaal onderwijs te gaan, vonden wij bij Holmes Place (where else ;-) ) een trainer, Rui, die ook Spaanse les geeft aan Madeirensen en het wel leuk vond ons beter wegwijs te maken in het Portugees. Twee keer een uur per week om te beginnen, tot het eind van het jaar. En dan zien of en hoe we verder gaan. We moeten natuurlijk ons budget ook in de gaten houden. Rui vroeg aan ons wat ... read more

Stinkend, druk, vies, warm, boordevol graffiti, dat is Marseille. Ik zou hier nooit willen wonen, maar het is een boeiende stad om te bezoeken. Waarom zaten we hier? Deze herfst moesten wij allebei ons paspoort vernieuwen. Deden we dat tot nog toe steeds in Nederland, nu kwam het helemaal niet uit om dat daar te doen, en dat betekende een consulaat in Frankrijk opzoeken. Die zitten in een aantal steden, waaronder Marseille. Jaren geleden zijn we er wel eens een dagje geweest met Engelse vrienden, en het stinkend drukke hadden we onthouden. Ook dat we het niet echt geweldig vonden. Maar we wilden de stad best nog een kans geven en besloten om onze paspoorten hier bij het consulaat te verlengen. Dus hadden we een onderdak nodig voor een paar nachten. Allerlei hotels bekeken, daar zaten ... read more

Een goede buur is beter dan een verre vriend. Daar zit veel waars in, en we hebben hier in dit dorp wat dat aangaat erg geboft. Ook weer op onze nieuwe stek, dachten we... Toen we in ons nieuwe huis trokken, was dat net voor we naar Madeira gingen. We kenden de naaste buren, links, rechts en achter ons al redelijk goed. De achterbuurman is een aannnemer(tje) en hij had al af en toe voor ons gewerkt, in het nieuwe zowel als het oude huis. Hij en zijn vrouw (die we veel minder goed kennen) zijn allebei lid van de vrijwillige brandweer van ons dorp. We hadden de indruk met hem net zo’n goede verstandhouding te hebben als met de andere buren rondom ons. Toen we hier terugkwamen na de winter begon hij ons echter lastig ... read more

Eerst een leuk uitstapje gemaakt met Igor. Dat was met de race Morris van zijn vader. Dit keer mocht ik voorin, en dat zat een stuk beter. We gingen vol goeie moed op weg naar de Pico Arieiro, de twee na hoogste top van het eiland. Niet dat we helemaal tot de top wilden klimmen, maar een stukje lopen en dan een mooi uitzicht, zoiets stelden we ons voor. Helaas, in Funchal scheen de zon, maar bij Santana, in het noordoosten, was het bewolkt. Hert miezerde soms zelfs een beetje. Dat heb je met al die bergen en valleien, je rijdt van het ene microklimaat naar het andere, en ze zijn niet allemaal even gunstig. Toch een stukje levada gelopen en daarna zelfs een stuk geklommen in de mist. Even leek de zon er doorheen te ... read more