loes en anne

Sabai dii!, dat is laos. met tranen schrijven wij onze laatste blog... want ja, de boerenkool wacht. of nee het is bijna zomer.. wat eet je dan in nederland? hmmm dat gaan we dus bijna uitvinden. Wij kiezen voor rijst. Waar we gebleven zijn. De walkingtour. Wat een idee! We hebben dus lekker de hele dag door de stad geslenterd. Het hoogtepunt was de tempel die eigenlijk een kunstacadeie was. Allemaal monniken die buddha' s aan het maken waren. En een lol da ze hadden, ze bleven maar praten over sunshine en smile.... (Want, Fien, ik moet iets opbiechten, ik heb per ongeluk jouw t shirt meegenomen.. Ik draag em met liefde hoor, en daarom hebben we nu weer een goed verhaal, dus bedankt! ) Toen we wegliepen viel het kwartje..Anne' s t-shirt: Sunshine makes me ... read more

ehm, we zijn weer in een niet al te spetterende stad beland, dus hebben tijd om onze blog te schrijven..alhoewel, er waren el twee rotee kraampjes, snel dan maar....daarbij hebben we zin in bier. en we kunnen het heugelijke nieuws van babys afkondigen........... Goed, Sukothai zijn we dus, maar nu eerst.....: Kanchanaburi. de eerste ochtend zijn we een fiets gaan huren, jaja, we krijgen de smaak te pakken, die kennen ze hier ook..fietsen.. dus eerst naar het museum, want ja, zo' n historisch belangrijke stad, moet je toch een beetje begrijpen.. Bridge over the river Kwai? gaan er belletjes rinkelen? Schijnen we gehad te hebben met geschiedenis, volgens Loes.. Anne echter was blijkbaar nooit echt mentaal, danwel fysiek aanwezig in die lessen.. Anyway, ja, indrukwekkend. De avond ervoor hadden we al een serieus gesprek gehad over ... read more

we zijn nu dus definitief weg van het vrijwilligershuis.. Vorige keer zeiden we vol goede moed die avond naar Nakhon Si Tammarat te gaan, maar helaas was er niet echt een bus. Dus zijn we de volgende ochtend gegaan. De bus was nogal vol, dus waar mochten Loes en Anne... dit raadt niemand... op het dak van het toilet. letterlijk op de wc dus. gelukkig duurde de busreis slechts 8 uur.. toen we aankwamen in Nakhon (zo noemen we het voor de gemakkelijkheid), toen was het uuuh, warm.. En voordat we uberhaupt van het busstation wegwaren hebben minstens 5 mensen gevraagd wat we daar in hemelsnaam deden.. so much for the lonely planet. tot overmaat van ramp verdwaalden we, okay, nee, we liepen gewoon de verkeerde kant op. loes was verstandig en besloot dat we maar ... read more

Hoi! Het is negen uur sochtends dus we zijn nog niet helemaal wakker, maar ja, je moet toch een keer je blog schrijven... en trouwens, negen uur is best laat.. afgelopen week stonden we elke ochtend om half zeven aerobics te doen.. neee, denk maar niet dat wij het makkelijk hebben... Afgelopen week dus weer een engels kamp, in phato. maandagochtend zijn we daar aangekomen en eerlijk gezegd weten we niet meer zo goed wat we de hele dag gedaan hebben... gegeten :).. en voorbereid.. dinsdag begon het kamp dan.. eerst de officiele opening.. vreselijk, thais thais en nog een keer thais.. en dat kunnen we helaas slechts nid noi... maar dan ook echt een heeeeeeeeel klein beetje.. die dag viel een beetje tegen.. eigenlijk hebben we de hele dag maar wat aangekloot met die kinderen ... read more

Sawa di kaaaa, ka is belangrijk.. beleefdheid enzo, dat moet je dus na elke zin zeggen..jaja, loes en anne leren thais! we schijnen het erg grappig te kunnen.. nou, het is echt suuuuuuuuper leuk! vorige week zijn we dus naar een bounty eiland geweest, super relaxed, maar je snapt niet dat mensen naar thailand gaan alleen voor dat.. zoooo toeristisch.. en kwalletjes in het water... heel gemeen, maar we konden wel douchen onder de sterren in onze bungalow :P.. loes kon zelfs plassen bij maanlicht, toen ze om elf uur de elektriciteit uitschakelden.. verder zijn de mensen super lief, nog steeds, het verandert maar niet, en onze mede vrijwilligers veraderen wel, maar zijn ook helemaal de bom.. uhm, we zijn een beetje moe, anne heel erg, loes gemiddeld, dus we weten niet zo goed hoe we ... read more