Een reis van duizend mijlen begint met een enkele stap.
En die stap hebben we nu eindelijk genomen! Baan en huur zijn opgezegd en vanaf 1 oktober gaan we door Azië trekken. Onze bestemmingen: India, Nepal, Thailand, Cambodja, Laos, Viëtnam en Indonesië.
Via onze travelblog kan iedereen onze verhalen lezen en foto's en films bekijken. De blog is tweetalig opgezet: Nederlands en Duits.
Selbst die längste Reise beginnt mit dem ersten Schritt.
Und den ersten Schritt haben wir jetzt genommen. Arbeit und Wohnung haben wir gekundigt und ab 1. Oktober verreisen wir nach Asien. Unsere Reiseziele sind: Indien, Nepal, Thailand, Kambodscha, Laos, Vietnam und Indonesien.
Via unseren Travelblog kann jeder unsere Geschichten lesen, Fotos und Filmen anschauen. Der Blog ist zweisprachig: Deutsch und Niederländisch.
Visited Countries Map
Hallo allemaal Het heeft even geduurd, maar nu hebben we eindelijk weer eens tijd om aan de weblog te werken. Sinds 1 augustus zijn we weer in Europa en sindsdien hebben we natuurlijk ook weer niet bepaald stil gezeten. Maar we beginnen bij het begin en dat zijn de laatste weken die we op Bali doorgebracht hebben. Op 10 juli vlogen we vergezeld door Danielles ouders na een week Lombok terug naar Bali met eenzelfde gammele toestel als op de heenweg. We bleven samen 7 dagen aan de oostkust van Bali in Sanur. Vanuit Sanur ondernamen we dagtrips, onder meer naar Denpasar, de lelijke en niet interessant hoofdstad van Bali. Ook huurden we een busje waarmee we een halve dag op het eiland rondreden tussen vulkanen en rijstvelden, prachtige natuur en natuurlijk het een en ander
... read moreOp 3 juli namen we samen met Danielles ouders een vlucht naar Lombok. Na slechts 25 minuten bereikte ons kleine proppelorvliegtuigje het vliegveld van Lombok. Het boeken van een vlucht in Indonesie is overigens ook een verhaal apart: aangezien alle vliegtuigmaatschappijen (met uitzondering van Garuda Indonesia) op de Europese zwarte lijst staan, is het vanuit Europa haast onmogelijk om een vlucht te boeken. En de goedkopere vliegtuigmaatschappijen hebben slechte websites die het onlineboeken van een ticket tot een waar drama maken. Maar goed, we hadden via een reisbureau een goede prijs voor een ticket gekregen, we tarten het lot (hier gebeuren heel veel vliegtuigongelukken!) en veilig en wel landden we op Lombok. Nadat Danielles ouders hadden ingecheckt in het vooraf geboekte hotel (holiday resort), gingen we op zoek naar een kamer of bungalow. Liever hadden we
... read moreNa ons bezoek aan de spectaculaire vulkaan Bromo ging onze reis verder naar Bali, het meest toeristische eiland van Indonesie. Op 14 juni arriveerden we ‘s avonds laat in Kuta. Toen we incheckten in ons hotel, dat door de Lonely Planet omschreven werd als het beste budget hotel, kregen we een onaangename verrassing. Het beste budget hotel was wat ons betreft het slechtste: de kamer was vies en donker, het muggennet voor de ramen was kapot en de open-air-style badkamer leek op een overdekte snelweg. Zo laat op de avond konden we geen andere kamer meer vinden dus we besloten door de zure appel te bijten en een nacht te slapen in onze nieuwe nummer 1 van slechtste hotelkamers in Azie. De volgende ochtend gingen we op zoek naar een beter hotel. De kamers die we
... read moreAan alle goede dingen komt (helaas) een einde: op 1 augustus arriveren wij om 1400 uur op de luchthaven van Frankfurt! Om eerlijk te zijn, zijn we enerzijds wel klaar om naar huis te gaan (ondanks het feit dat we eindelijk geen huis hebben) en om aan de volgende uitdaging te beginnen: de verhuizing naar Hamburg (dus toch niet naar Keulen!). Anderzijds weten we dat we het heerlijke leven als reizigers snel weer zullen missen. We hebben een heerlijke tijd gehad en zullen de beslissing om te gaan reizen nooit berouwen. Tot snel! Lieve groeten, Kai en Danielle Aller Anfang hat ein Ende: am 1. August um 14.00 sind wir wieder in Deutschland! Erlich gesagt: es wurde Zeit das wir wieder nach Hause kommen (obwohl wir gar kein zu Haus haben). Es ist zeit fur das
... read moreTot dusverre zijn we op Java meerdere malen geconfronteerd met de krachten van de aarde: de aardbeving en de daaropvolgende tsunami van Pangandaran, de aardbeving in Yogyakarta. Tot dusverre hebben we alleen de effecten hiervan gezien. Maar de op volgende plek die we op Java bezoeken zien we de daadwerkelijke kracht: de vulkanen Bromo en Semeru. Na een lange tocht arriveerden we ‘s avonds laat in het ijskoude Cemoro Lawang. Dit dorpje ligt op een hoogte van zo’n 2000 meter en de temperatuur ‘s avonds en ‘s ochtends lag net boven het vriespunt. Nadat we een hotelkamer hadden gevonden, liepen we naar buiten.Ondanks de duisternis konden we toch nog een glimp zien van Bromo. Fantastisch! De volgende dag begon vroeg: om 4 uur gingen we in een jeep naar het topje van een nabijgelegen berg waar
... read moreLui van het niks doen op het strand en moe van het reizen in het algemeen, besloten we om de reis naar onze volgende bestemming ietwat eenvoudiger aan te pakken. Voor een redelijke prijs boekten we een ticket bij ons hotel en op 8 juni vertrokken we met achtereenvolgens minibus en trein naar Yogyakarta. De treinreis verliep helaas minder vlekkeloos dan verwacht. Het reserveringssysteem van de Indonesiche spoorwegen is niet actueel, waardoor er een dubbele boeking was gemaakt voor onze stoelnummers. Het gevolg was dat we bij iedere stop ergens anders moesten gaan zitten, want de plaatsen die vrij waren en waar wij wilden zitten, werden al gauw weer opgeeist door nieuwe passagiers die instapten. Tijdens onze verhuizing in de trein werden we steeds geholpen door Robert, een jonge Javaanse man die bij de luchtmacht werkt.
... read moreNa een dag lieten we Bogor achter ons en op 4 juni stapten we in een bus om naar Pangandaran te gaan. Tijdens de eerste drie uur van de reis werden we omgeven door een adembenemend mooi landschap met bergen, rijstvelden, theeplantages, kleine dorpjes. Maar hierna belandde we in een grote stad (Bandung) en daar was het een en al chaos. Er bleken twee busstations te zijn en wij werden natuurlijk gedropt in het busstation waar geen bussen reden naar Pangandaran. Bus-, taxi- en minivan-chauffeurs stormden op ons af en probeerden ons een ritje te verkopen. We besloten uiteindelijk om met een minivan naar een andere plek te gaan in Bandung en van daaruit zouden we dan een minivan naar Pangandaran kunnen nemen. We hadden nog een lange reis voor ons en een minivan zou sneller
... read moreOp 1 juni klokslag 12 uur verlieten we Kuala Lumpur. We gingen naar de luchthaven om naar Jakarta te vliegen. Helaas bleek na aankomst op de luchthaven dat onze 2-uur durende vlucht een vertraging had opgelopen van 3,5 uur. Tja, daar zaten we dan op de luchthaven, met geen enkele Maleisische Ringgi… zo langzaamaan kregen we honger, maar aangezien we geen ringgi hadden was het bijna onmogelijk om eten te kopen. Uiteindelijk vonden we een winkel waar we met USDollar konden betalen. We kochten voor 10 dollar (we hadden geen andere dollarbiljetten) aan eten en drinken. Wisselgeld kregen we namelijk in Ringgi en deze valuta hadden we niet meer nodig. Om 21 uur (i.p.v.om 16 uur) konden we dan eindelijk vertrekken. We verwachtten dat we in het vliegtuig ook nog iets te eten zouden krijgen. Maar
... read moreDe dag begon voor ons erg vroeg op 24 mei. Op deze dag vlogen we namelijk van Hanoi naar Kuala Lumpur. Na aankomst op de luchthaven van Hanoi gingen we in de rij staan om in te checken. Wij hadden “het geluk” dat voor ons een reisleider van een twintigal Chinese toeristen stond. Ineens stind niet alleen de reisleider voor ons,maar ook de hele bende met koffers sjouwende uit China afkomstige toeristen. Zij ochten allemaal eerst inchecken. Het was een grote chaos. Het bevreemdde ons enigzins dat ondanks het feit dat haast alle koffers overgewicht hadden, niemand hiervoor hoefde te betalen of iets uit de koffer hoefde te halen. Dat was bij ons wel anders, want toen wij na 1 uur wachten eindelijk aan de beurt waren, moest Kai zijn rugzak opnieuw inpakken omdat er 1
... read moreOnze laatste dag in Vietnam was aangebroken. Toen we ‘s ochtends wakker werden hadden we nog geen idee wat voor een mooie dag de 23ste mei zou worden. Het begon allemaal tijdens het ontbijt. Ineens liepen Kristena en Trevor het hotel binnen! Onze Canadese vrienden waren erin geslaagd om ons toch nog te bezoeken op onze laatste dag! We hadden weliswaar afgesproken om elkaar in Vietnam te ontmoeten, maar we wisten niet of dat uberhaupt nog ging lukken. Met Trevor en Kristena liepen we door de kleine drukke straatjes van het oude stadsgedeelte en we bezochten samen het gevangenismuseum. De bewuste gevangenis was opgericht door de Fransen, maar deed tijdens de Vietnam-amerika oorlog dienst als een krijgsgevangenis voor Amerikaanse gevangenen. Zelfs Senator John McCain heeft een aantal jaren hier vastgezeten. De amerikaanse krijgsgevangenen hadden het helemaal
... read more