Het surfseizoen is nu echt wel ten einde... Dit jaar werd jammer genoeg een extreem kort regenseizoen (gaat normaal gezien door tot Maart/April) en dus zat er niks anders op dan terug naar Indonesie te vliegen als ik nog surfen wou in Azie. Dat is natuurlijk wat Joke wou want ook Cherating bleek zonder surfbootcamp niet helemaal hetzelfde meer te zijn... 29 Februari nam ik deze keer zonder al te veel spijt de bus naar Kuala Lumpur. Het feit dat het Julian (de Schotse schrijver) was die naast me zat op die bus maakte het vertrek uit Cherating wel heel erg draaglijk! Hij had besloten om een maand vrij te nemen en mee te vliegen naar Indonesie. We spendeerden een hele dag in de grote stad Kuala Lumpur om Julians gigantische to-do lijstje af te werken. ... read more

15 Februari waagde ik mijn tweede poging om Tim en Co dan toch nog een bezoekje te brengen in Tioman. Mijn drie maand Maleisie visum stond op het punt te vervallen dus ging ik eerst en vooral met de bus naar Singapore, een kleine detour die me de hele nacht kostte. In de ochtend stak ik simpelweg de grens over, zette een symbolische voet op Singapore grondgebied en wandelde Maleisie weer in. Vier stempels later sprong ik de bus richting Mersing op. Daar kwam ik dan uiteindelijk aan rond de middag en bleek ik het geluk te hebben dat de 1x daagse ferry vandaag in de namiddag zou vertrekken. Meevaller aangezien ik ervan overtuigd was de hele dag in Mersing door te moeten brengen en pas de ochtend nadien een ferry zou kunnen nemen. In de ... read more

Zondagmiddag... Een rustige doorsnee dag in Cherating dorp maar mijn maag lag serieus overhoop... Vandaag ervaarde ik weer het hele ‘voor de laatste keer’ tafereel, vandaag zou ik na bijna 2 maanden Cherating uiteindelijk vaarwel wuiven... Om 23.20u zou de taxi voor Payung guesthouse arriveren die me naar de busstop zou voeren. Julian (de grappige Schotse schrijver) had besloten me bij te staan in harde tijden en we speelden poker tot het zo ver was. Toen ik uiteindelijk de taxi inkroop (Na eerst een zwaar gevecht te hebben afgeleverd om dat surfboard van me de wagen in te krijgen!) had ik al besloten nog terug te komen voor een weekje, dat bespaarde me op zijn minst het afscheid met Julian toch nog. Na een korte rit in de taxi stapte ik even later over op de ... read more

Uiteindelijk was ik om 3.30u mijn bedje ingekropen. Toen ik net thuis was aangekomen had ik mijn mail nog nagekeken om daar het berichtje te lezen dat 2011 voor mij helemaal perfect wist af te sluiten… Het was Will, mijn Belgisch surfmaatje, met de vraag of ik zijn pakje al had aangekregen…! Ik heb nog geen pakje gezien (en zal het misschien ook nooit te zien krijgen…) maar het feit dat hij een pakje had opgestuurd is minstens even waardevol als de inhoud zelve! Ik kroop overgelukkig onder de wol en werd twee uur en half minder ovegelukkig wakker door mijn jankende wekker! Tijd om als eerste in 2012 het water in te gaan met Steve! Om 6u ‘s ochtends wandelden we als twee dieven in de nacht (het was nog pikkendonker) het dorp door. De ... read more

Zeven uur voor het jullie beurt was ging 2012 voor mij al van start, en hoe…! Jazz was last-minute tot het besluit gekomen ook voor oudjaar een barbeque te organiseren. Ik had weer de eer omringd te zijn met een hoop fantastische mensen, de avond kon niet beter beginnen! In de vroege avond was ik Robert al tegen het lijf gelopen. Hij is een Amerikaan die in vastgoed handelde tot de crisis hem een flinke deuk in de bankrekening bezorgde. Hij besloot een tijdje het simpele (en goedkope!) leven op te zoeken tot zijn eigendommen weer wat stijgen in waarde. Hij is het soort stereotype Amerikaan dat al overacterend door het leven gaat maar voor een paar uur per dag meer dan aangenaam blijkt om mee rond te hangen! Toen we onderweg waren naar de barbeque ... read more

Kerstavond… Jazz had een bbq georganiseerd in het guesthouse. Samen met Tony, Chris, Fabien (Fransman), Wanda en Dee (Nederlands/Maleisisch stel dat twee dagen eerder gearriveerd was) beleefde ik een supergezellige avond. Ik had mezelf voorgenomen om dezelfde strategie toe te passen als in Nieuw Zeeland. Toen had ik er samen met Thibaud en Patrick een leuke avond van gemaakt zonder een echt Kerstfeest te forceren . Dat is namelijk gewoon onmogelijk als je echte familie er niet bij is! Met die instelling was ik dus begonnen aan deze Kerst en dat bleek een succes te zijn. We waren uiteindelijk pas van start gegaan om 21u, dat was een beetje laat voor Tony en mij want onze hongerige surflijfjes konden het echt niet uithouden tot dan! We hadden dus al wat rijst gegeten in het restaurantje voorheen ... read more

Toen ik 19/12 rond 17u weer terug in good old Cherating arriveerde stopte ik mijn kaas snel in mijn ijskastje en rende na twee surfloze dagen terug het water in met Maggie. Het eerste wat ik deed was bovenop een scherpe steen gaan staan wat me weer een venijnige snee opleverde. Dat leek op een slecht voorteken maar toen ik het water inpaddelde en mijn eerste golf pakte bleken de Zeegoden weer genade te tonen! Het ging als vanzelf, ik stond recht alsof dat de normaalste zaak van de wereld was en dat tafereeltje herhaalde zich nog een tweede keer ook! Af en toe een kleine pause inlassen blijkt dus niet zo erg slecht te zijn! In het water kwam ik Ksenia en Anthony weer tegen, een Russisch koppel dat ik had ontmoet voor ik naar ... read more

Toen ik vanochtend uiteindelijk mijn bed uit was geraakt ging ik naar het dakterras voor mijn ochtendkoffie. Ik voelde me een beetje alleen zonder mijn surfmaatje en zat wat voor me uit te staren toen ik werd aangesproken door Achmed (Australia). Hij bleek al jaren ‘onderweg’ te zijn en begreep dus helemaal wat ik bedoelde met mijn ‘Ik haat afscheid nemen’ gevoelens! Hij wist me weer helemaal op te fleuren en toen ik uiteindelijk vertrok naar het KLCC shopping center was de moraal weer helemaal opgekrikt! Ik had op internet gelezen dat er drie surfshops waren in KLCC maar toen ik daar aankwam bleek die info niet echt helemaal juist… Ze verkochten daar namelijk alleen maar hun belachelijk dure kledinglijn en een board of drie maar niks surfmateriaal… Wat ik wel vond was een supermarkt met ... read more

En toen stond Joke achter met haar blog...! Ik ben net aangekomen in Kuala Lumpur na een lastig afscheid van Will en heb me lichtelijk overeten bij Pizzahut… Hun Superior 7kazen Cheezy Crust Pizza was namelijk te verrukkelijk om koud mee te nemen naar het hostel en na 10 dagen redelijk eentonig eten in Cherating waren mijn ogen dubbel zo groot als mijn maag! Ik slaagde er in elk geval in om de hele pizza naar binnen te werken en zit nu dubbelgeplooid mijn blog eindelijk weer bij te typen op het dakterras van KL Fernloft Hostel. Mijn besluit om naar Kuala Lumpur te komen is natuurlijk weer gelinkt aan die surfobsessie van me... Aangezien er in de surfshop van Cherating weinig te verkrijgen viel en bestellingen niet behoorden tot een van de opties zat er ... read more

Gisteren in de late namiddag waren Tim en Adam nog voor een tweede keer gaan surfen. Ze waren alletwee gestoken door vieze vettige kwallen dus keek ik niet echt uit naar mijn te water ganing vandaag! Ik had gisteren nog een citroen gekocht in het restaurantje aangezien dat de steek zou neutraliseren. Andere optie klonk me namelijk niet zo aangenaam in de oren, mijn ochtendplasje doe ik liever gewoon rustig in alle privacy op mijn Westers toilet! Vanmorgend zouden we om 7u vertrekken naar de Chendon break maar ik had mijn wekker blijkbaar niet echt gehoord en schoot pas wakker om 9u…! Oops! Toen ik ging kijken aan de chalet van Tim was iedereen natuurlijk al vertrokken dus ging ik weer naar de Cherating break. Na drie mislukte pogingen geraakte ik aan de praat met een ... read more