Met 18 stadsdraken behorend tot het drakenbootteam van de gemeente Amstelveen gaan we naar Taiwan. Daar 'peddelen' we op de Love River van de stad Kaoshiung.
Een drakenboot is een lange 'kano' met voorop een drakenkop en achterop een staart. Voorop de boot zit een trommelaar die het ritme van de slagen trommelt. Achterop de stuurman. Daartussen zitten twee aan twee de peddelaars. Maximaal 18 zijn dat er. Die elk met een peddel de drakenboot energiek proberen vooruit te brengen.
Belangrijkste teamleden zijn de twee slagvrouwen voorin de boot: Jorinde Nieuwland en Ingrid Bijl. Alle andere peddelaars volgen hen in het slagtempo dat zij aangeven.
's Avonds is de feestelijke huldiging. Ons prijzengeld, 20.000 Taiwanese dollars, ongeveer € 600, schenken we aan een goed doel: de mensen in Zuid-Taiwan die onlangs getroffen zijn door overstromingen. We staan met z'n allen op het podium en krijgen een glazen trofee en mooie glazen medailles. Uitgereikt door onze eigen burgemeester Jan van Zanen. Het is een groot feest, de hele huldiging. Het ene team gaat nog meer uit z'n dak dan het andere. We zijn nu koffers aan het pakken en door de vele t-shirts die we gekregen hebben en de vele souvenirs, krijgen we onze koffers niet meer dicht. Henny loopt rond om op de koffers te gaan zitten. Vanmiddag volgt een rondtour door Kaohsiung en dezelfde bus brengt ons naar het vliegveld. We gaan ervan uit dat ook op Schiphol een cameraploeg
... read moreEen prachtdag: geen regen, mooie wolken tegen een blauwe hemel en de temperatuur is boven de 30 graden. Het voelt aan alsof je in de sauna zit en dat is elke dag zo, zon of geen zon. Woensdagochtend: Een groot aantal van ons bezoekt het Boeddhistische tempelcomplex op 45 minuten van Kaohsiung. Stil worden we van de vele Boedha's, de talloze tempels en de bijzonder aardige en vrolijke Boedhistische nonnen. Een van hen heeft zelfs in Amsterdam gewoond. 's Middags is het dan zover: de finale van de mixed. De boten met mannen en vrouwen. Het weer werkt eindelijk mee, voor de toeschouwers dan, voor ons is het eigenlijk te heet. Honderden mensen lopen dan ook langs de kade waar vele roodwitte kraampjes zijn. Zodra ons team verschijnt, willen mensen met ons op de foto: met
... read moreEerst nog even iets over maandagavond. Vrolijk uitgedost in oranje verzamelen we om 19.15 uur lokale tijd in de lobby van het hotel. Een Australier die ons ziet, merkt droog op: I know where you are from. In een Engelse pub kijken we met z'n allen naar de eerste wedstrijd van Nederland. Na de overwinning is er nog tijd om naar de nachtmarkt te gaan waar we souvenirs en schoenen kopen. Dinsdag: Een rustige dag. De ochtend hebben we vrij om de stad te bekijken. Vrijwel alle groepjes nemen een taxi, want als je daar met vier man gebruik van maakt, kom je goedkoop in alle uithoeken van de stad. In de veronderstelling dat er een Boeddhistische tempel in de stad ligt, stapt een groepje in de taxi. De taxichauffeur helpt hen snel uit de droom
... read moreMaandag: gewonnen! Vanochtend kan iedereen zijn eigen gang gaan. Sommigen slapen, anderen gaan de stad in en weer anderen laten letterlijk over zich heen lopen tijdens een Taiwanese massage. Het is echt waar: er loopt iemand over je rug. Even na twaalven lunchen we met een afvaardiging van de gemeente Kaohsiung en de organisatoren van de drakenbootrace. De lunch wordt omlijst met toespraken en zang en dans. Geen broodje kaas maar groentes, vis, vlees, soep en rijst, en dat allemaal tegelijk. We worden heel vriendelijk uitgelachen om de manier waarop we onze stokjes vasthouden en dan hebben ze nog niet eens gezien hoe wij daar mee “eten”. Het bier slaan we beleefd af - orders van captain Nicoline - we moeten immers nog racen. Tijdens de lunch wordt het internationale karakter van het drakenboottoernooi duidelijk, wij
... read moreVandaag hebben we de eerste wedstrijden. Na de luch staan we allemaal klaar voor de start in de lobby van het hotel. Het vertrek staat gepland om 14 uur. Om 1 minuut voor 2 krijgt Nicoline door dat de race vanmiddag is afgelast vanwege de regen die met bakken uit de hemel komt. We zijn teleurgesteld want we zijn er letterlijk klaar voor. We hebben even tijd voor ons zelf want om half 6 moeten we weg voor de openingsceremonie. Om in conditie te blijven willen we gaan zwemmen maar het zwembad is gesloten als het regent. Omdat wij Hollanders dat niet (willen) begrijpen, gaat het zwembad speciaal voor ons open. En ja hoor, als we in het zwembad liggen, begint de zon te schijnen. Het blijft de hele middag droog, dus we hadden kunnen varen.
... read moreZondagochtend: deze ochtend staat in het teken van de race. Om 14.00 uur wacht ons de eerste wedstrijd. Nicoline en Eric gaan op stap voor cadeaupapier, want de cadeautjes voor de boboos, zoals de burgemeester van Kaohsiung, moeten nog worden ingepakt. Door de stromende regen komen ze uiteindelijk na veel gezoek en gevraag bij een winkel die papier verkoopt. Kletsnat komen ze terug. Gelukkig hebben we allemaal van die supersnel drogende kleding aan. Katoen blijft klam aanvoelen. Anderen willen het zwembad bezoeken, maar dat is deze ochtend vanwege het slechte weer en eventuele onweersdreiging gesloten. Voor de lunch werken we spaghetti naar binnen, zodat we er straks stevig tegen aan kunnen. Om 13.00 uur staan we beneden in de lobby klaar, als Nicoline ons vertelt, dat de startrace is afgeblazen vanwege het slechte weer. Teleurstelling alom.
... read moreVandaag hoeven we niet te varen, dus hebben we tijd om Taiwan te verkennen. Zoveel mensen, zoveel plannen. We vertellen hier de verhalen van vier groepjes. Een groepje gaat naar de hoofdstad Taipei, met de hoge snelheidslijn, gebouwd door Ballast Nedam. Een paar feiten: duur van de reis 1, 5uur, snelheid maximaal 290 km per uur. In Taipei bezoeken ze het Chang Kai Tsjek memorial en een Boeddhistische tempel waar zingend gebeden wordt. Een ander groepje gaat met de supermoderne metro en een oude stoptrein (drie kwartier) naar Tainan. Een stad zoals je je een Chinese stad voorstelt: met veel kleurige reclameborden, ontzettend veel scooters en overal kleine winkeltjes. Opvallend zijn de vele eettentjes op de overdekte stoepen. De groep gaat te voet en vindt, geholpen door de vriendelijke bevolking, prachtige tempels. De High Tower in
... read moreVrijdagavond 18.15 uur (local time) staat de bus klaar om ons opnieuw naar de Love river te brengen. De gemeente van Kaohsiung die ons heeft uitgenodigd, staat steeds met drie mensen voor ons klaar om te tolken. Toch is het erg handig dat collega Chong ook Chinees spreekt. Waar we vanmiddag in een wedstrijdboot hebben getraind, trainen we nu in een traditionele boot met een hele grote drakenkop. Ze hebben hier een bijzonder gebruik: een vlaggenrace, voor ons totaal nieuw. Een van ons zit op de drakenkop en moet tijdens de race een vlag pakken. De lichtste van het team, Else, is het slachtoffer. Onze Chinese stuurman doet Else voor hoe ze aan de voorkant van de kop moet gaan hangen. Ze gelooft er niks van totdat ze deze hachelijke manoeuvre even later op een andere
... read moreSchiphol, donderdag: Even over 11 uur was het drakenteam compleet. Met Cathay Pacific en Dragon Air (hoe toepasselijk) naar Kaohsiung. Terwijl jullie heerlijk sliepen donderdagnacht, probeerden wij op weg naar Hongkong een uiltje te knappen. Vanuit Hongkong kwamen we moe en bleek aan in Kaohsiung waar het stortregende en plakkerig warm was. Van de stromende warme regen knapten we aanmerkelijk op. De ontvangst was allerhartelijkst en onze eigen gastvrouw haalde ons op met een roze kermisbus. Van Nicoline kregen we ruim een uur de tijd om bij te komen en daarna begon de middagtraining op de Loveriver. Om jullie gerust te stellen, het hotel Grand Hi-Lai is voorzien van alle gemakken, verspreid over 45 verdiepingen. Op etage 43 ontbijten we, op 11 zwemmen we, op 19 slapen we en op min 3 zitten minstens 10 kleine
... read moreMet 19 man getraind in een echte wedstrijdboot op de Gaasperplas. Eerst de warming-up van 10 minuten waarbij we op 80% van ons 'kunnen' varen. So far so good. Maar dan varen we wedstrijdjes. Races dus. De bedoeling is dat we na een race niet meer kunnen praten. Dat lukt aardig. Na ruim een uur hoor je ons niet meer. We halen alleen adem. Een van ons heeft moeite met de straffe training en roept wanhopig: we gaan toch ook nog leukere dingen doen in Taiwan? Klik op video en kijk hoe we de drakenboot na de training weer binnenhalen. Kijk goed op de foto's: de rode ranke boot is de wedstrijdboot en de blauwe is een ietwat bredere drakenboot, die wat hoger in het water ligt. Met beide typen varen we in Taiwan.
... read more