Aleksandra

Dziś wielki dzień. Przynajmniej dla E. i M. Ceremonia miała się pierwotnie zacząć o 17, ale przy tutejszym upale zdecydowali się na szczęście przenieść obchody na 19. Podobno lokalni goście zagrozili, że inaczej je zbojkotują. Dziewczyny i tak mają dobrze, najwyżej założą bardziej podkasane kiecki, ale przy temperaturze w dzień 37 stopni nie zazdroszczę panom koszul, garniturów, skarpet i buciorów. Jest jednak jakaś sprawiedliwość dziejowa, ze facetom nie zawsze jest łatwej. Bus zabiera nas o 17 (nie może podjechać pod sam hotel, więc do busa zawiozą nas melexy!), zatem nikt nie robił na dziś wielkich planów. Prawda jest taka, że po całym tygodniu celebracji, libacji i ekspedycji wszyscy są już nieźle umęczeni i chyba tylko najsilniejsze jednostki czują jeszcze potrzebę poharcować. My rano włóczyliśmy się po Byblos. Pokazałam Q. s... read more

Wspaniały dzień. Rano wyjechaliśmy do Doliny Bekaa, do ruin Baalbek, z duszą na ramieniu, bo poprzedniego dnia pod naszą nieobecność małaEm urządziła godzinny koncert. Okazało się jednak dziś, że Dzis dała się uszuszac Morzu Środziemnemu. Baalbek, gdy człowiek spodziewa się już tej skali i piękna, nie robi - siła rzeczy - tak wielkiego wrażenia, jak za pierwszym razem. W dalszym ciagu jest jednak pięknie, a uroku miejscu dodaje fakt, że z powodu wojny w Syrii turystów brak. Ze zdwojoną siła atakują za to sprzedawcy pamiątek w postaci arafatek i koszulek z flaga Hezbollahu. Miło wita mnie libanski żołnierz i proponuje, żeby usiąść koło niego w cieniu, podczas gdy nasz przewodnik pieprzy głupoty. Każe wszytkim trzymać się w grupie, kupując bilety mówi, ze to grupa z Kanady, bo super tu bezpiecznie, ale z grupa Amerykanów to nigdy ... read more

Dzisiejszy dzień zaczęliśmy tylko od kwadransa opóźnienia, bo para Amerykanów źle obliczyła różnicę czasu, za co później przepraszali wszystkich śpiewając 'I apologize' na melodie 'I will survive'. Pojechaliśmy prosto do Les Cedres, w góry, obejrzeć największe w kraju okazy tych drzew. Przez ostatnie dwa lata niewiele się tu zmieniło, cedry może urosły kilka centymetrów. Wzdłuż drógi nadal sprzedawane są te same kiczowate pamiątki i kartki. Ale mam wrażenie, ze wakacyjni Libanczycy z zagranicy muszą tu co rok przyjechać z pielgrzymką, sprawdzić, czy nic się nie zmieniło, czy powód ich narodowej dumy stoi na swoim miejscu. Pod cedrami MałaEm, z racji niebieskich spodenek i fioletowej bluzki wzięta za chlopca, poznała lokalną koleżankę - w cekinach i z kolczykami w uszach. Wiek - 8 miesięcy. W ogóle dzieci cieszą ... read more

Jestesmy w Byblos. Ale o mały włos byśmy nie byli. Okęcie. 4 torby. Największy bagaż małejEm. Bateria soczków, zupek i owocków. Pieluchy zwykłe i do pływania. Zabawki. Lekarstwa. Dwa razy dzwonilismy do Lotu dowiedziec sie o limit bagazu i kazdorazowo informacja o tym, ze mozemy wziac 30kg na glowe w dowolnej ilosci toreb musiala byc im wyciagana z gardla, wiec do konca nie bylo wiadomo, czy nie bedzie nadbagażu, bo ostatnio zaostrzyly sie przepisy w tym zakresie. No i w bagazu podrecznym wozek, fotelik, garnitur, torba małejEm, plecak ze sprzetem foto, moja torebka. Przy czekinie nie pokazuje sie w kompie małaEm. Niby ma bilet, a system jej nie widzi. Stres. Pan przy kontuarze sobie nie radzi, panie w kasie nie chca mu pomoc. Dzoni gdzies wyzej. Udalo sie. Potem nadawanie wózka. Znów komplikacje. Wiza na miejscu, ... read more

Ostatniego dnia w Buenos wyruszyliśmy na graffiti tour. Tego typu aktywność może nie powinna być zinstytucjonalizowana, ale w braku kontaktów na lokalnej scenie, postanowiliśmy skorzystać z tego, co oferował rynek. Stowarzyszenie graffiti mundo organizuje tury po mieście, przyliżając historię street artu w Argentynie. Efekt jest taki, że z jednej strony można dowiedzieć sie ciekawych rzeczy, a z drugiej znieść trzeba historie o tym, co to szablon, co graffiti, skąd sie wzięło, że artysci współpracują i że streetart to Banksy, bo jego film (nie sztuka) stanowił wspólny mianownik dla uczestników wycieczki. Z tych ciekawych rzeczy, dowiedzieliśmy sie, że graffiti przyszło tu późno, na początku lat 90-tych, gdy już skończyła sie dyktatura, a bogate dzieciaki zaczęły jeździć do Stanów i Hiszpanii. Do tego czasu nie istniało, bo i kraj nie miał s... read more