Juz prawie miesiac, a ja nie opisalam ostatnich dni w Iranie. Skonczylam wieczorem przed kolacja w armenskiej knajpie, gdzie potem spotkalismy MS, naszego lokalnego przewodnika. Spotkanie z Mehdim zaczelo sie troche sztywno, w sumie tak, jak wszystkie nasze spotkania z lokalnymi, ktorzy pozniej okazywali sie super mili. Ale po chwili, od slowa do slowa, dowiedzielismy sie, ze jego rodzina od kilku pokolen zajmuje sie produkcja perskich dywanow. I zapragnelismy od razu zobaczyc, jak takie dywany sie tka. Nastepnego dnia zabral nas do swojej manufaktury. Okazuje sie, ze prawdziwy perski dywan, t [View Full Entry]

---

---

Zdjec nadal nie bedzie. W kawiarni internetowej, zwanej tu coffeenet, choc kawy nie daja, maja cala garsc kabli, ale nie chca zebym sie sama podlaczyla do komputera, a jakos nie mam ochoty, zeby sobie moje zdjecia ogladali. Jestesmy w Esfahanie. Zwanym Half the World. Jest tu drugi co do wielkosci na swiecie plac - zaraz za Placenm Niebianskiego Spokoju w Pekinie. Wokol placu jest wielki bazar, dzis zamkniety, bo jest lokalna niedziela. Bazar perski, to cos wiecej niz 'bazar' u nas. Sa tu i meczety i szkoly koraniczne. Konstrukcja przykryta dachem, w alejkach zaparkowane samochody, czasami p [View Full Entry]

---

---

Od rana dzis zwiedzalismy Yazd. Miasto zbudowane z materialu jak lepianka, a wielkie i piekne. Rano padal deszcz i nie sposob bylo dojsc, w ktorym domu mieszkaja ludzie, a w ktorym nie, ktory wybudowanao w zeszlym roku, a ktory 300 lat temu. Nasz hotel znajduje sie w starym tradycyjnym domu z trzema wewnetrznymi dziedzincami, na kazdym sadzawka, a same korytarze prowadzace z jednego dziedzinca na drugi pozwalaja sie zgubic. Cale przedpoludne platalismy sie w labiryncie ulic starego miasta, starajac sie dotrzec do poukrywanych meczetow i lazni. Chodzilismy tak w kolko ze 3 godziny, az w koncu o [View Full Entry]

---

---

Dzis bedzie bez zdjec. Wyjechalismy z Shiraz,gdzie zostawilam swoja juz zaprzyjazniona dziewczynke z kawiarni internetowej, ubrana od stop do glow na czarno, ktora jak tylko mnie widziala, oferowala kabel USB. Jak gdzie znajde kabel, bedzie wiecej zdjec... Z Shiraz do Yazd jechalismy w 5 osob plus bagaz -wiec troche jak sardynki - lokalnie skladanym peugotem, ktory moze nawet nie byl taki starutki, ale nasz kierowca eksploatowal go bezdusznie. Zupelnie tu sie nie przejmuja speedbumpsami - przejezdzaja przez nie bez hamowania, a pasazerowie wala glowa w sufit. Peugotow jezdzi mnostyow, duzo [View Full Entry]

---

---

Dzis od rana wcielalysmy sie w muzulmanki. Poszlismy do najwietszego meczetu, gdzie aby wejsc potrzebowalysmy zawinac sie w wygladajace jak przescieradla czadory od stop do glow. Bylo osbne wejscie meskie i osobne damskie, w okienku dostawalo sie przescieradlo i w pelnym rynsztunku dopiero mozna bylo wejsc do srodka - a tam wielki dziedziniec, fontanna, rodzaj parku polaczonego z domem kultury. Po placu chodzily strazniczki cale na czarno z takimi naelektryzowanymi szczoteczkami do kyrzu, ktorymi smyraly sie po twarzy. Nie wiem, czy faktycznie mialy za zadanie wycierac jakies kurze, czy tylko [View Full Entry]

---

---

Rano przyjechala po nas pani przewodnik i zabrala nas do starozytnego Persepolis. Jako tlo historyczne niech posluzy link: http://pl.wikipedia.org/wiki/Persepolis Dzis przy Persepolis jest wielki parking i smierdzace kible. I stosunkowo duzo turystow, na szczescie rowniez lokalnych. Sa tez pozostalosci miasteczka namiotowego, ktore pobudowal ostatni szach w 1971 i gdzie zorganizowal gigantyczna impreze - kolejna ekscentryczna zachcianke, ktora przyczynila sie do jego upadku. Gdy juz sie to wszystko minie i wejdzie sie po wielkich schodach na plaskowyz, na ktorym lezy miasto, ukazuja sie imp [View Full Entry]

---

---

W niedziele rano polecielismy do Shiraz. Jakies 500 km na poludnie w linii prostej. No i od razu bardziej goraco, okolo pewnie 25 stopni w miescie, bardzo przyjemnie, gdyby nie te chustki na glowach, dlugie spodnie i dlugie rekawy. I zakryte buty. Mowi sie, ze Shiraz to miasto poetow. Jezeli tak, to ich romantyczne dusze z pewnoscia objawiaja sie w fakcie, ze tu przynajmniej zatrzymuja sie, zeby przepuscic pieszych na ulicy. W Teheranie kazde przejscie przez ulice moglo byc ostatnim. Stad tez wywodzi sie nazwa wina Shiraz. My jednak musimy sie tylko raczyc whisky, ktora M&A udalo sie przemycic [View Full Entry]

---

---

5 rano. Teheran. Mama je najprawdziwszy na swiecie barani jezyk. Marek obok mnie je baranie galki oczne. I pyta, czy w Iranie jada sie baranie jadra, ale po chwili dochodzimy wspolnie do wniosku, ze to w tym kraju pewnie zostaloby uznane za niemoralne. Okazalo sie, ze w naszym hotelu nie bylo dla nas pokoi i trzeba bylo czekac do 6 rano, az poprzedni goscie sie ewakuuja, zebysmy my mogli je dostac. Dla mnie to nie problem, bo i tak przylatywalam o 3, ale reszta wycieczki byla w Teheranie juz o 23.00, wiec jezdzili po miescie, az wspolnie trafilismy na restauracje typu [View Full Entry]

---

---

Pierwsze moje spotkanie z Iranem, a wlasciwie z jego polska emanacja pod postacia ambasady mialo miejsce, gdy w koncu doczekalismy sie na pozwolenie z teheranskiego ministerstwa, zeby nam widali wize. Do dzis nie wiem, jakie to wlasciwie bylo ministerstwo, ale wyglada na to, ze juz samo slowo na "M" otwiera wiele drzwi. Zanim przyszlo nasze pozwolenie, probowalam sie do ambasady / wydzialu konsularnego przez kilka dni bezskutecznie dodzwonic. Ambasada miesci sie na cichej uliczce Saskiej Kepy, w jej srodku panuje rozgardiasz, ktory ukrywany jest pod pozorami remontu. Moj zolty plaszcz i glosn [View Full Entry]

---

---

Ostatniego dnia w Kigali ogladalysmy wille i ogrody - piekne miasto na wzgorzach. Augustin pokazal nam dzialke, o ktora walczy. Jak wrocil z Ugandy, jego rodzice nie zyli, a ich ziemia zostala rozdana. Teraz stara sie ja odzyskac, ale od kilku lat bezskutecznie... Okazalo sie, ze samolotem wraca z nami Karen... A w Warszawie zastal nas snieg... Dodalam zdjecia na bloga - zapraszam do ogladania poprzez klikanie na tresc wpisu. [View Full Entry]

---

---