Zo.. Een bericht.. We leven nog.. Goh..
Goed, inmiddels is het al weer twee weken geleden dat we iets schreven dus we moeten wel ff flink ons geheugen opfrissen.. Gelukkig hebben we de tijd..
Allereerst, het kamp in Ranong was leuk. Zondag zijn we eerst gaan zwemmen in een of ander luxe hotel en daarna naar de school gelopen/gelift.. Even installeren daar, eten en hop naar de volgende spa.. Dat was een verassing voor de hele grote groep. Dus wij lekker zwemmen in het onweer en in een superheet bad zitten.. Vervolgens plensde het zo hard dat de straten rivieren werden dus konden we neit meer naar de markt. Maarja, pech gehad. De volgende dag begon het kamp. s' Ochtends een hoop thai geklets, zoals gewoonlijk, 's middags begonnen de activiteiten. Anne deed games, Loes deed English games. Was allebei leuk, het niveau van de kinderen was relatief goed, of in ieder geval we hadden contact. s' avonds deden we een vossenjacht. Dat mondde uit in een kikkerjacht.. Are you a weary frooog? Loes die was met Dineke Ie mon son pa aan het zakdoekje leggen (maar Anne heeft ze grondig bespied en ze lagen de helft van de tijd te
slapen, wat erg leuk was want de kinderen durfden ze niet wakker te maken..) Anne deed een spel met balonnen tussen buiken estafette.. Ook lachen.. Volgende dag weer activiteiten. En uit eten met de TCDF vrijwilligers en twee ontsnaptelingen.. De rapen waren gaar toenw e terug kwamen maar die pizza hadden ze in elk geval in hun buik... Daarna hebben we een goeie massage sessie gedaan met zn allen, erg gezellig.. De kinderen deden een spel waar wij niet aan mee deden, dus af en toe vroegen ze ons of we duur waren.. Ook interessant.. en jaja, de dag erna, activiteiten.. same same, but different. Die avond was de show die we afsloten door met zn allen te dansen en daarna mediteren. Het kamp zat erop. Donderdag zijn we meegeweest naar een klein schooltje waar ook birmese vluchtelingen zaten om daar naar de eindshow te kijken. Die kinderen waren echt super enthousiast en dat was heel leuk. S' avonds het afscheidsdiner aan het strand. De Thaise vrijwilligers maakten mooie muziek en lieten flink wat tranen toen we vertrokken.
Vrijdag hadden we met zn allen nabespreking.. Totdat Alev gestresst opstond, ogen gefocused op de balk, voorzichtig keek en toen zei :
jongens, niet schrikken, maar daar zit een slang. IEKS.. nadat we het aan beter onderzoek hadden onderworpen bleken het twee gekko's achter elkaar te zijn.. Waarvan een het hoofd van de slang speelde en het ander de staart... Daar trapten wij mooi niet in!
s' Middags zijn we naar Ranong gegaan, lekker uit eten geweest en bier gedronken op het balkon van het hotel.. Ouderwets gezellig.. De volgende ochtend al vroeg naar Ko Chan(g). Het andere paradijselijke eiland dat echt heeeel paradijselijk is.. Lekker bungalows gehuurd, gezwommen, gezond (alhoewel het regende), gegeten, gedronken en geslapen. We hebben een thaise vrijwilliger meegenomen, Laan, en dat was echt heel leuk.. Echt een hele lieve jongen met een moeilijke achtergrond.. Dan realiseer je je wel hoe luxe je het eigenlijk hebt. Hij heeft het echt super fijn gehad en wij natuurlijk ook. BIG FISH!! Toen weer terug naar TCDF. Maandag gingen we met Toom, ook een thaise vrijwilligster, Laan en Dineke naar de waterval lopen. Daar hebben we lekker gezwommen, tussen de krokodillen en geluncht.
Afgelopen week hebben we nog een soort van Engels kamp gedaan op het terrein. De kinderen kwamen elke dag om 9 uur en vertrokken om 4 uur weer..
Elke dag mocht er iemand mee de kinderen ophalen in het dorp, dat wil zeggen rijden over een zandweg. Het was alleen echt heel warm de afgelopen dagen dus we hebben vooral met de kinderen in de rivier gezwommen. Heel leuk en heel zwaar. Het favoriete spel was van de schouders van de vrijwilligers afspringen. Zodra je weer boven was werd je ondergetrokken, ze vochten letterlijk om jouw aandacht en zodra je even rustig langs de kant zat werd je weer het water getrokken aan je benen, je armen, met kinderen erboven op. Maar we leven nog, we zijn er met enkele schrammetjes vanaf gekomen. Nee hoor, het was echt super leuk!
Vandaag zijn we definitief vertrokken en dat is best een beetje raar. We hebben van iedereen afscheid genomen..Nouja, Caspar en Dineke zijn mee naar Ranong, vanavond scheiden onze wegen echt..
We gaan naar Nakkon Si Tammarat (ofzo) om het Thaise nieuwjaar te vieren...Ook heel leuk.. Nu moeten we even een hostel gaan zoeken want we komen daar vannacht om 2 uur aan..
Heel veel liefs,
Loes en Anne
3 Comments -
Add Public Comment or
Send Private MessageHoi Anne en Loes,
Leuk weer iets te lezen van jullie ervaringen en foto's te zien. Soms is het wel niet helemaal te volgen, maar ook dat is goed. Het eerste deel zit er nu op en ik hoop dat jullie nu heerlijk verder gaan genieten van het mooie land en van de rust die je helemaal zelf kunt maken. Heel veel liefs,
Henk
Heeey Anne en Loes!
De sanctie na het etentje was echt heel zwaar, hoor! De volgende dag mocht sowieso niemand van het terrein af in Ranong. Die dag erna wel maar toen zaten Karin en ik bij de Birmese vluchtelingen....
Op het strand was helemaal niks om naartoe te gaan, dus daar ook niet veel last gehad....
Daar waren we dan in Bangkok! En iedereen mocht zelf in de markt souvenirs enzovoort kopen! En wie liepen er ook? Karin en Wouter!!
De terugreis leek echt heel kort, want ik heb bijna de hele tijd geslapen.. Op Schiphol aangekomen was er een tas niet aangekomen.. Balen, maarja... Mijn schoenen lagen nog in Thailand (mocht je ze zien, neem ze dan maar mee :P) dus ik op mijn slippers terug naar huis. Wel 30 graden verschil en het heeft in Nederland met Pasen dus echt vet veel gesneeuwd....
Zo'n 17 dagen in Thailand is veel te kort... het liefst zou ik ook 3 maanden gaan... Ik ben wel benieuwd hoe het Nieuwjaar is en wat jullie ervan vonden!
Groeten Wouter
Malloten, je gaat toch niet zwemmen met onweer? Weet je wat het hoogste punt is met twee meiden in water? En weet je wat bliksem dan doet????Stel me gerust: Uit het water bij onweer, als de wiedewaal of zo.
En voor de zekerheid: niet met 2 "leuke" mannen mee naar huis!! Ja, ik zeg het maar even. Gewoon in hostels en zo.
Dank voor jullie Thaise verjaardagssong!Sommige mensen keken me verbijsterd aan toen ik zie dat ik 50 was. Nou, zo wil ik wel 80 worden.
En voor jullie: Wat moet ik zeggen? Doe voorzichtig en geniet van deze bijzondere vakantie.IK verheug me op de volgende web-log. Jullie schrijven prachtig!!Ik hou van jullie,
Atie
Add CommentAll Comments