Zondag zijn we in Phuket aangekomen en meer bepaald in Patong. Patong is een zeer ontwikkeld strand en lijkt een beetje op Spaanse badplaatsen als Salou, maar dan toch net een beetje anders. Overdag hebben we nooit echt veel uitgespookt behalve aan het zwembad / strand gelegen. 's Avonds hebben we echter kennis kunnen maken met het nachtleven van Patong op Bangla Road en zijn Sois (zijstraten in Thais). Hier zijn de verschillen met de Spaanse costa's duidelijk zichtbaar. Het is net alsof je een groot circus op straat binnenstapt. Vooral rond Soi Crocodile was het de moeite om naar het volk te kijken. Deze Soi, ook bekend als Soi Kathoey, loopt zoals de naam het zegt, vol met Ladyboys. We moeten zeggen dat we van de meesten toch zeer onder de indruk waren hoe 'vrouwelijk' ze eruit zagen. Ze spreken alle toeristen aan om een foto met hun te trekken, en eens je erop ingaat moet je, hoe kan het ook anders, betalen. We zijn het hol van de leeuw binnengestapt en enkele gaan drinken in de verschillende bars daar met dansende Kathoeys. We hebben ons ook uiteindelijk laten gaan en een foto genomen met één, hoewel het een minder
'vrouwelijk' exemplaar was. Was een zeer leuke avond. Onze tweede dag in Phuket was een herhaling van de eerste, behalve 's avonds. Eerst enkele drankjes genomen in de typische Thaise bars waar de café-bazen u uitdagen voor allerlei spelletjes als vier-op-een-rij of jinga. Als je wint krijg je een gratis shot, als je verliest moet je hun een drank betalen. Na een drankshow met vuur (waar de toeriste naast ons brandwonden aan heeft overgehouden) zijn we verdergetrokken. Enkele dranken later uiteindelijk de avond beëindigd in het bekende Rock City. Hier geven allerlei coverbands mini-concerten met muziek van rockgrootheden als ACDC en Metallica, die ze bijzonder goed nadoen.
De derde dag zijn we op een ferry gesprongen naar de eilandengroep Ko Phi Phi. Voor de mensen die het niet kennen; het is hier dat de film 'The Beach' opgenomen werd. De groep bestaat uit twee hoofdeilanden: Phi Phi Don, het bewoonde eiland, en Phi Phi Ley, het onbewoonde reservaat dat bekend is omwille van de film. We waren op een lastminute voor een luxe resort gesprongen waar we onze eigen bungalow hadden. Echt een prachtige locatie om een strandvakantie door te brengen. Er was echter wel een minpunt: onze resort
was enkel per boot te bereiken vanuit Ton Sai, het 'stadje' op het eiland met de restaurants en bars. Het hotel vroeg meer dan 20 euro voor een enkele bootrit naar Ton Sai 's avonds, wat ongelooflijk veel geld is voor een kleine boottocht. De eerste avond hebben we dit dan ook geweigerd en hebben we noodgedwongen duur moeten eten in het hotel en 'genieten' van de animatie 's avonds... we zijn vroeg in bed gekropen.
De volgende dag, na een zware dag niets doen aan het zwembad, waren we vastbesloten om uit onze gouden kooi te ontsnappen. We hebben ontdekt dat er zich een zeezigeunersdorp achter onze resort bevond en zijn daar naartoe getrokken. Na marathononderhandelingen met verschillende 'bootkapiteins' hebben we uiteindelijk een boot voor 12 euro kunnen vinden (hadden op nog lager gehoopt). We zijn snel op de boot gesprongen en succesvol ontsnapt naar Ton Sai. Ton Sai bevindt zich op het smalle stukje zand tussen de twee hoofddelen van het eiland en is volledig verwoest geweest door de Tsunami in 2004. Het is nu helemaal heropgebouwd en bestaat uit verschillende kleine steegjes met restaurants, winkels en bars. Na een gezellig avondje uit moesten we natuurlijk een
boot terugvinden. In het midden van de nacht was het minder evident en de bootkapiteins maken daar natuurlijk misbruik van om hoge prijzen te vragen. Na lang zoeken en onderhandelen uiteindelijk een joint-smorende kapitein gevonden die ons terug wou brengen voor een redelijke prijs. Terugvaren door een pikdonkere zee was een heel ervaring. Aangezien de boot niet tot aan het strand kon, moesten we de laatste meters door de zee waden naar ons hotel. De security stond natuurlijk de twee vreemde mensen, die in het midden van de nacht uit de zee kwamen, op te wachten. Na een kleine ondervraging mochten we naar onze bungalow. Het was een heel leuke avond maar we voelden ons een beetje als twee tieners die uit het huis waren geglipt voor een fuif om uiteindelijk betrapt te worden ;). De volgende avond hebben we maar een boot van het hotel genomen om al de miserie te besparen.
De laatste dag hebben we een bootje gehuurd om naar Phi Phi Ley te varen en de echte 'Beach' te bezoeken. Het eiland zelf ligt maar een 4-tal kilometer van Phi Phi Don, maar de zee tussen beide eilanden was behoorlijk ruw. We zijn een paar
keer van onze stoel gesmeten door de golven maar zijn uiteindelijk veilig aangekomen. Het eiland zelf bestaat uit verschillende prachtige baaien die verscholen liggen tussen de rotsen. Na gezommen te hebben in een eerste baai zijn we naar een tweede gevaren om wat te snorkelen. Maskers aan, zijn we in de zee gesprongen om te ontdekken dat we omsingeld waren door duizenden kleine kwallen. Deze steken al een geluk niet erg hard, maar zijn met zodanig veel dat het snorkelen niet echt aangenaam was. We zijn uiteindelijk redelijk snel naar onze boot teruggekeerd en hebben gevraagd om naar Maya Bay te varen, waar 'the Beach' effectief is opgenomen. Bleek echter dat het te winderig was om daar naartoe te varen, maar dat wij over land er naar toe konden gaan. Spijtig genoeg moesten we daarvoor terug bij de kwallen duiken en naar een gamele trap zwemmen tussen een hoop scherpe rotsen. Na veel gevloek en golven ontwijken (die u tegen de rotsen duwen) waren we eindelijk aan de trap geraakt. Bleek dat aan landzijde ook scherpe rotsen op ons stonden te wachten. Dus nog wat gevloek en een kleine wandeling later waren we eindelijk bij het prachtige Maya Bay aangekomen.
Rock CityMet tribute band aan ACDC op het podium
Heel romantisch eens je er geraakt :). Na wat gezwommen te hebben hebben we de rotsen en de ruwe zeeën opnieuw getrotseerd om in onze gouden kooi terug te komen.
Een ferrytrip van anderhalf uur, 3 vluchten en veel wachttijden later, zijn we vanmorgen uiteindelijk terug in België toegekomen. Het was een prachtige reis, hopelijk hebben jullie er ook van mee kunnen genieten.
De weg naar Maya BayBlijkt toch dat de film niet klopt. Het zit vol met cactussen in plaats van Marijuana plantages :)