Welcome to the jungle


Advertisement
Malaysia's flag
Asia » Malaysia » Sabah » Kinabatangan
April 8th 2011
Published: April 13th 2011EDIT THIS ENTRY

Terug in Kuching, na mijn avontuur bij de locals, gelijk door naar Bako National Park. Gelukkig ontmoet ik een Engelse ska-fan die ook toevallig naar Bako gaat, ik hoef de bloedzuiger avonturen dus niet nogmaals alleen te beleven. Meteen bij aankomst worden we verwelkomt door een stel probiscus apen. De apen heten in het Malay Orang Belanda, wat letterlijk Nederlands mens betekend. Moet zeggen dat ze ook best op mijn broertje lijken :P

In de avond gelijk op een jungle nachttrek. Hier kom ik er achter dat er nog veel meer vriendjes van mij te vinden zijn; superveel en supergrote spinnen… Natuurlijk houdt halverwege mijn zaklamp er mee op en val ik zo’n 10 keer bijna van de boardwalk. Wel een redelijk goede vangst naast de enorme spinnen; een Kingfisher, nachtkikkers, een schorpioen en de volgende dag tijdens een langere wandeling een zoetwater schildpad en weer een hoop broertjes apen.

De volgende dag ging de Engelsman weer weg. Nu was ik opeens weer echt alleen na het bezoek van Rob en mama. Wel weer even wennen en ook een beetje eng. Gelukkig ontmoet ik binnen de kortste keren weer een leuk stel, lang alleen op reis ben je nooit.
SpinnetjeSpinnetjeSpinnetje

Zo groot als mijn hand...
Ook loop ik weer tegen een meisje aan die ik al een keer in oktober in Jogja (Indonesie) had gezien en in november in Langkawi (Maleisië).

Terug in Kuching op naar de orang-oetangs. Ook al zijn ze semiwild is het toch erg gaaf ze te zien. Dit keer is de boardwalk erg glibberig en glijd ik bijna onderuit en breek mijn teennagels tegen de volgende plank… Fijn! Maarja niets vergeleken bij wat ik die avond zie gebeuren; tijdens een supergave optocht met allemaal Chinese draken wordt een jongentje in een drakenpak overreden. Terwijl zijn voet onder het wiel zit verliest hij zijn evenwicht en zijn been breek als en twijgje! (sorry voor de mensen die slecht tegen dit soort verhalen kunnen).

Op zondag is het tijd voor de eerste F1 race van het seizoen en die moet ik natuurlijk zien! En zoals gewoonlijk is dat nog niet zo makkelijk hier in Azië. Na uren zoeken eindelijk een tl verlicht restaurant gevonden waar ze extra sportzenders hebben en de race voor mij aan willen zetten. Een van de koks komt zo nu en dan de keuken uitgelopen om de autogeluiden na te doen en me daarna vol trots aan te kijken.

Vliegen in Borneo is ontzettend goedkoop en gaat een stuk sneller dus neem ik een vlucht naar Sabah, Kota Kinabalu. Ik ga naar een hotel wat in de Lonely Planet staat beschreven als een leuk hotel met een geweldig aardige eigenaresse. Bij binnenkomst begint ze al te schreeuwen dat ik mijn schoenen uit moet doen en vanaf dat moment word het alleen maar erger. Bij het ontbijt staat een bordje dat we allemaal maximaal 4 toostjes, 2 bananen en 1 kopje koffie mogen pakken. En als we nog willen douchen na de checkout tijd kost het 1,5 euro, de handdoek kost 50 cent. De duikbril die we gehuurd hadden en al stuk was toen we hem kregen hebben WIJ kapot gemaakt. Toen we hier tegen in gingen werd de reservering van mijn reismaatje voor de week daarop geannuleerd. Alsof we ooit nog terug wilden komen… Lonely Planet had weer eens geen gelijk.

In het hotel ontmoet ik wel Selma, een 21 jarig meisje uit Berlijn en mijn reisgezelschap voor de rest van Sabah. We raken aan de praat en ik hoor dat ze haar pinpas kwijt is geraakt. Ik bied haar aan wat geld van me te lenen en gelukkig kan haar tante haar de volgende de dag wat geld sturen met Western Union. Dat blijkt trouwens veel makkelijker te zijn dan pinnen omdat ik langs 4 automaten moet voordat er een mijn pas pakt, vaag! De volgende dag een snorkeltrip gedaan met Selma op een van de eilanden. Selma lijkt niet erg oud en weet het voor elkaar te krijgen de ticketverkoper te overtuigen dat we beiden onder de 18 zijn, zo krijgen we een goedkopere ticket. Ik lijkt dus nog 17, heerlijk!

Gelukkig zijn er in tegenstelling tot Lucy ook lieve mensen in KK te vinden. Wachtend op de boot na onze snorkeltrip ontmoeten we een Chinese vrouw die op ons afkomt om te vragen wat ik in mijn buik heb, wijzend naar mijn navelpiercing, en of ze er even of ze aan mag zitten. Ehhhh… Nadat ze ons tien keer verteld heeft hoe mooi we wel niet zijn staat ze erop ons mee uit lunchen te nemen. Maakte weer een hoop van de dag goed.

Onderweg naar de jungle maken we eerst nog een stop bij Mount Kinabalu. Eigenlijk wilde ik hem beklimmen maar het was erg duur en ik moet zeggen dat ik het ook iets te vermoeiend vond zo op het eind van mijn trip. Maar goed ook, want de ochtend dat ik eigenlijk bovenop had moeten staan stond ik aan de voet en konden we amper iets zien van de berg. Selma is doodsbang voor slangen en ik, zo als jullie nu wel weten, voor spinnen. Op voorwaarde dat we elkaar zouden redden gingen we de jungle in. Geen slang gezien, wel een hoop spinnen maar gelukkig maakte Selma ze allemaal af voor me….

Vanwege buien stroomopwaarts was het halve kamp overstroomd, maar eigenlijk was dit alleen maar leuk. We werden geüpgrade naar de kamer van de baas omdat de meeste hutten waren overstroomd. Ook werd de jungletocht eerder een junglezwemtocht, en op de enorme hoeveelheden muggen na, was dat echt geweldig! Zoiets had ik in elk geval nog nooit gedaan :). ’S avonds naar de wc lopen was al helemaal een groot feest: laarzen aan, door het water en absoluut niet alleen (stel nou dat er slangen door het water zwemmen!). Uiteraard vielen we ook beiden een keer van de boardwalk in het water… Ik heb iets met die boardwalks.

Het grootste deel van de trip ging echter per boot. En vooral in de morgen en avond was er echt een hoop te zien: uilen, probiscus apen, flying foxes, civits, apen, monitor veraan, kingfisher van dichtbij, Silverleaf monkey, rinosaur hornbill, gibbons, drie soorten adelaars en op onze laatste boottocht zelfs een wilde orang-oetang! En ook nog een stel seksende Orang Belanda, de gids vertelde dat ze het tot wel 25 keer per dag deden. ‘Oh nou snap ik waarom ze Orang Belanda heten!’ en de gids kwam niet meer bij. Hiiihiiihiihihihih!

Al eerder heb ik wat voorbeelden genoemd van de Aziaten die zo heerlijk schaamteloos zijn. Maar vooral als het gaat om muziek maken laten ze alle zeilen varen. De tekst niet kennend maar uit volle borst, dansje erbij en vooral ook heeeel erg vals. Toen Selma en ik op de boot zaten om te vertrekken uit het juglekamp werden we dus ook luidkeels gedag gezegd met een prachtige versie van ‘Living in a World without you’ van Mariah Carey. Ge-wel-dig… Dat is echt één van de dingen die ik echt ontzettend ga missen als ik straks weer thuis ben.

Ps: Ondertussen ben ik nog wezen duiken op Sipadan, naar de F1 geweest en Songkran gevierd in Bangkok. Ik loop dus een beetje achter met mijn blogjes. Ik ga echter even genieten van de laatste dagen van mijn trip en laat mijn laptop ook lekker achter in Apple Guesthouse. Misschien heb ik in BKK nog wel zin om te schrijven en anders krijgen jullie nog een update vanuit huis. Nu op naar Koh Phayam en met mijn gat op het strand om even veel bruiner te worden dan jullie allemaal zijn. Zie jullie over 1,5 week. Ik heb er zin in!



Tnx Simon and Joanne for the pics of the monkeys.


Additional photos below
Photos: 35, Displayed: 27


Advertisement



14th April 2011

Veel plezier nog!
Hi Sofie, Nog even relaxen jij, je hebt weer veel te heftige dingen gedaan;-) Geniet maar even lekker op het strand, relax! Groetjes, Annemarie
14th April 2011
Spinnetje

Die ziet er niet zo prettig uit :p

Tot: 0.251s; Tpl: 0.013s; cc: 11; qc: 63; dbt: 0.093s; 63; m:apollo w:www (50.28.60.10); sld: 2; ; mem: 6.5mb