Madam Elina

Nu er eg stodd i hinu ljuflega landi, Laos. Er alveg svakalega notalegt ad komast ut ur latunum og onaedinu i Tailandi. Ferdi minni var haldid til sdmabaejarins Vang Vieng. Minir kaeru vinir, hid traulvana par, Asta og Dadi maeltu med baenum vegna gifurlegs skemmtanagildis sem natturan tar bydur uppa. Gonguferdir um fjollin, hellaferdir, kayakferdir tar sem hrornadir upphandleggir fengu ad finna fyrir tvi og svo var slakad a i fljotandi tupum sem bara mann a milli bara medfram anni tar sem serutbunar rolur bidur eftir trylltum lidnum.
Eins og eg sagdi her ad ofan tha smellti eg mer i kayakferd rett fyrir utam baeinn. Ljuf og god 2. gradu a sem minnta bara nokkud a gomlu, godu Hvitanna mina. Oryggisatridi voru engin og lent eg einhvernveginn a bjorgunaratridum tegar austuriska parid sem var med i for, hvolfdi batnum. Gaedinn okkar hafdi eins og svo oft ekki graenan grun um hvad hann var ad gera.
Eg lenti reyndar i tveimur bjorgunaradgerdum tvi a leidinni nidur anna komum vid ad brennandi husi og adeins 3 kallar og 1 kona og tvo born i halarofu ad burdast med fotur ur anni. Adur en eg vissi af voru eg og rodrafelagar minu komnir a halarofuna. Eldurinn slokknadi a endanum og ferinni var haldid afram. Tad voru mjog treyttir handleggir sem toku rutuna til hofudstadarins Vien tien. Eg hefdi ekki getad komid a betri tima tvi einu sinni i manudi er haldid festival en alltaf er fagnad nyjum hlutum. I Oktober, akkurat helgina sem eg var a svaedinu var haldid staersta festivalid, drekabata kapprodur. Tessi keppni er stort mal. Byrjad er a fostudeginum tar sem munkarnir eru heidradiren teir voru ad ljuka 3. manada fostu. Einnig er tvi fagnad ad ad monsoon, regntimabilinu er lokid. Munkunum eru faerdur matur, peningar, reykelsi og margtfleira i silfurfati, i von um ad fa goda lukku i stadinn. Allstadar eru kertaljos og er tetta romantiskur atburdur. Loksins er blomakronsum og ketaljosum flyrr nidur anna Mekong. Ad tessu loknu springur svo partid ut ad alvoru med videigandi flugeldum og olaedi. I dag Laugardag hofs svo keppnin sem allir hafa bedid eftir. Tad var gjorsamlega rafmognud spenna i baenum og lyktist adalgatan Laugaveginum a 17. juni med tilheyrandi solubasum og skemmtiatridum. Tad voru to trir basar sem gripu athygli mina. Tveir tar sem tu attir ad henda bala yfir verdlaunin sem tu oskadir ter eda grita pilum i blodrur. Tad voru ekki leikirnir, heldur verdlaunin. Gosdrykkir, afengi og sigarettur var tad sem var a bordstolnum handa litlu krilunum. Tridji basinn sem greip athygli mina var einnig aetladur bornum en tad var einskonar smautgafa af rullettu og voru bilar notadir i stad numera. Tad voru to engir gerfipeningar notadir. Tangad komu blessud bornin med manadrlaunin sin, gobbud med gyllibodum um gull og graena skoga. Mig langadi ad taka kallinn sem sa um tetta og hrista hann lettilega, eda kanski all hressilega!
Hjartad i mer brast hreinlega tegar tegar eg leit i augun a litlu 5 ara stelpunni tegar hun horfdi a eftir sidasta sedlinum sinum i vasa umsjonarmannsins.
Batakeppnin var litrik og spennandi en eg missti tvi midur af endanum tvi hressandi rutuferd beid min. Planid er ad fara til sudur Laos, nidur med fljotinu Mekong og yfir til Kambodiu.


Myndir verda uppfaerdar her seinna tvi netid myndi tapa i keppni vid snigil......

---

---