Mountainbiking, tubing, caving, rafting and relaxing

Wat is de beste manier om stadjes zoals Chaing Mai te verkennen, inderdaad: de fiets. Laten ze nou net overal fietsen verhuren voor een paar cent! Niet overal zijn de zadels en vering van hoge kwaliteit maar we doen het er maar mee. Laetitia, Meral en ik zijn dus aangekomen in Chiang Mai. Een stad wat hoger in Thailand waar vooral de avontuurlijke sporten beoefend kunnen worden. Doi Suthep is de tempel hier die je gezien moet hebben, een probleem, het ligt boven op een berg. Geen probleem, fiets huren en er tegen op rijden maar. Met een temperatuur boven de 30 graden en het uitstekend gekozen tijdstip van 13 uur in de middag beginnen we aan de tocht, die geen tocht zal worden. Na een paar kilometer blijkt de weg naar Doi Suthep toch iets te recht om hoog te gaan en we zijn dan ook snel overgehaald als er een auto stopt, de fietsen achterin gooit en ons vriendelijk uitnodigt om in te stappen. De tempel blijkt uiteindelijk mooi maar het uitzicht over de omgeving eigenlijk nog mooier. De weg terug was natuurlijk een eitje!

Mountainbiking, trekkings, White water rafting, Bamboo rafting (de langzame variant dus) en olifanten rijden, het is hier dus allemaal mogelijk. Om na een paar maanden niet alles 16 keer gedaan te hebben, moeten er keuzes gemaakt worden en kortingen worden afgedwongen. Als wij bepaalde onderdelen van een tour niet willen doen, willen we discount en dat krijgen we dan ook, dus geen olifantje rijden deze keer. Het raften over de op sommige plekken niet al te wilde rivier en de trekking naar de waterval waren de hoogtepunten van die dag. Dit was tevens de laatste dag met z'n drieen, want Laetitia moest helaas de volgende dag het vliegtuig naar Kuala Lumpur pakken om een paar dagen daarna na ruim 6 maanden Australie, Maleisie en Thailand weer terug te vliegen naar Nederland. Het was zeker een gezellige tijd maar ondertussen is ze al weer helemaal gewend in Nederland, denk ik.

Na eerst nog tussen het drukke verkeer met de mountainbike geoefend te hebben (de ideale manier om niet vast te staan tussen het verkeer maar net als alle scooters gewoon overal tussendoor te vliegen) was het een paar dagen later tijd voor een echte tocht! Goed ingepakt begonnen we aan de 35 km downhill. Al snel werd het een privetour voor Meral en mij, omdat de twee andere deelnemers al bij het eerste, nog geasfalteerde heuveltje moesten afhaken, juist, goed je eigen kunnen ingeschat mensen! Daarna begon het echte werk, geen geasfalteerde wegen maar gladde rotsen, zand, stenen, modder en bladeren dienden als ondergrond en het ging nog beneden ook. Oke, oke, een keer de struiken in gegleden en nog een andere keer de harde ondergrond van dichtbij gezien maar hoe moet je anders die bescherming uittesten, toch? Als een paar kleine blauwe plekken het resultaat is van een hele dag mountainbiken dan vind ik dat het goed gewerkt heeft. 's Avonds mochten we meteen op de blauwe plekken gaan zitten, want we vertrokken met de bus richting Laos, Vientiane om precies te zijn.

Laos, wat een mooi land! Prachtige bergen, de mooie en lange rivier de Mekong en natuurlijk heel aardige mensen. Ook is het een opluchting dat ze hier de baguettes kennen (overgehouden uit de Franse periode), kan er tenminste een keer normaal ontbeten worden. Vientiane was een leuke stad maar dat het de hoofdstad van Laos is, zou je niet meteen zeggen. Misschien wel in een paar jaar, als alle werkzaamheden om de infrastructuur en gebouwen te verbeteren, zijn afgerond.

Wat ik ook niet mag vergeten te vermelden zijn natuurlijk de massages, eerst in Thailand uitgeprobeerd en daarna nog een paar keer op herhaling in Laos. Mocht deze lange vakantie nog niet voor genoeg ontspanning zorgen, dan zorgen de massages daar wel voor, heerlijk, haha! Na een paar dagen in Vientiane ben ik naar Vang Vieng vertrokken en is Meral teruggegaan naar Chiang Mai. Uiteindelijk blijkt dat maar van korte duur te zijn en is ze via Bangkok ondertussen ook al weer op weg naar Laos.

Vang Vieng is de stad die gebouwd is voor de toeristen. Midden tussen de stoffige wegen, houten huisjes en arme lokale bevolking ligt opeens dit stadje. Tubing en Friends kijken in de gezellige loungebars is de favoriete bezigheid van de aanwezige backpackers hier, die opvallend genoeg alleen maar bestaat uit mensen tussen de 20 en 30 jaar, waarvan veel Fransen en Israeliers. Laos blijkt toch echt het nieuwe backpackersparadijs in Azie te zijn. Kayaking, ropeswimmig, tubing, caving en gewoon relaxen, het lijkt wel een droomstad maar je moet er wel van houden natuurlijk. Ik vond het in ieder geval geweldig. Een goede mix tussen actief bezig zijn (ja nog steeds spierpijn van het kayakken of is het van het vele ropeswingen?!) en lekker eten en Friends kijken. Ook voor het eerst een scooter uitgeprobeerd hier. Om met de fiets naar de lagoon en de grotten te gaan, bleek toch iets te ver. En ik had nog die vervelende spierpijn natuurlijk!

Ondertussen met twee Nederlandse jongens, die ik in Vang Vieng ben tegengekomen, aangekomen in Luang Prabang. Het was weer een bochtige busrit door de bergen van Laos, het beste wat je op zo'n moment kan doen is maar gewoon van het uitzicht genieten!

PS. Mijn vlucht naar Perth, Australie heb ik verschoven van 15 oktober naar 1 november. Ik moet toch ook nog de tijd hebben om Vietnam en Cambodja rustig te bekijken en in Australie zit ik toch nog lang genoeg....

Bedankt voor de reacties, smsjes, mailtjes, etc, het blijft natuurlijk leuk om contact te houden met de andere kant van de wereld!!!

Klik hier voor alle foto's en video's

Tot in Vietnam!

---

---