Van Big in Japan naar Lost in Tokyo

Onze derde dag was mooi gepland maar liep heel anders. Wij begonnen heel wat problemen te hebben met onze weg te vinden in Tokyo.

Ten eerste: alles is in de hoogte hier. Wij kijken enkel naar de gelijkvloers en hebben soms zo veel tijd verloren met iets te zoeken voor te eten bv. Hoewel Tokyo 80 000 restaurants heeft leek het soms alsof we geen een konden vinden tot we naar de bordjes in de hoogte keken.

Ten tweede: het adressen systeem. Praktisch elke vierkante centimeter van Tokyo heeft een metro station. Maar eens je buiten de metro bent hebben de gebouwen hier geen gewoon adres met een straatnaam en een nummer. Enkel de hoofdstraten hebben een naam eigenlijk. Een typisch japans adres ziet er zo uit: Shibuya 1-12-3 7F. Dit betekent in de wijk Shibuya, hoofblok 1, subblok 12 gebouw nummer 3 op het 7e verdieping. Om het nog moeilijker te maken zijn de blokken en gebouwen in de volgorde genummerd van wanneer ze gebouwd zijn, waardoor er geen systeem in de nummering is. Zelfs de japanners kunnen er blijkbaar niet aan uit en moeten altijd de weg vragen aan de politie die op elke hoek van de straat staan. Zo hebben we ons ook niet aan onze planning hebben kunnen houden.

Dit gezegd zijnde, hebben we de 3e dag aan het Tokyo museum een blitzbezoek gebracht. Was niet al te groot en vonden we wel de moeite, vooral om de samoerai tentoonstellingen. Vervolgens hebben we een paar uur verloren met onze weg en eten te vinden, maar hebben we uiteindelijk Senso-ji, de hoofdtempel van Tokyo, bezocht. Deze tempel is gewijd aan een gouden standbeeld die vissers in het jaar 600 in de rivier gevonden zouden hebben. Het grappige is dat als je de hoofdaltaar bekijkt, het op een groot Nazi tempel lijkt. De hakenkruis blijkt hier echter een heilig symbool te zijn. Er was ook een leuk marktje voor de tempel vol met prullaria en souveniers.

Die avond hebben we weer tijd verloren met een restaurant te zoeken, maar hebben uiteindelijk een zeer leuk etablissement gevonden. Heel typisch japans waar je uw schonen moet uitdoen en in een gat in de grond moet zitten. Het personeel gaat dan steeds op de knieen om uw eten op tafel te zetten. Daar hebben we lekkere japanse brochetten gegeten.

De dag erop hetzelfde verhaal. We hebben Ginza bezocht , waar alle sjieke winkels zich naast elkaar bevinden. Daar hebben wij ook de Sony showroom bezocht maar het was een beetje teleurstellend. We hadden meer high tech verwacht, maar uiteindelijk was het gewoon een winkel.

Na een kort bezoekje aan de beurs van Tokyo hebben we onze zoektocht naar high tech verdergezet in Akihabara, ook wel 'electric town' genoemd. Dit is een enorme wijk met duizenden winkels waar alleen maar electronica verkocht wordt. De selectie is enorm, maar wij hadden wederom meer gadgets verwacht terwijl daar vooral nuttige apparaten verkocht worden. Daar hebben we ook nog een ander vreemd fenomeen gezien namelijk de 'milk bars'. Dit zijn kleine koffiehuisjes voor mannen waar alle vrouwen als meid verkleed zijn en uw voeten masseren en nederig doen terwijl je koffiedrinkt. Wederom enkel in Japan.

---

---