---

Nadat we vorige keer het verhaaltje op internet hebben gezet zijn we naar het vliegveld gegaan in guangzhou. Ons vliegtuig ging op tijd weg en rond 9 uur waren we in Jakarta. Visum krijgen was erg makkeljk, 25 dollar p.p. geven en bij het volgende loket wordt er een sticker in ons paspoort geplakt. De immigratie zelf is wel een stuk lastiger, na 1,5 uur in de rij staan zijn we aan de beurt. Vingerafdrukken geven en leuk lachen en we krijgen onze stempel. Eindelijk door de immigratie bagage opgehaald en met een taxi naar de stad. Tegen de tijd dat we bij een hotel aankomen is het al 23.30 dus we nemen de eerste de beste kamer die we zien. Het is de laatste kamer in dit hotel en het is een 1 persoonskamer. Beetje proppen in bed maar het past haha.

De volgende ochtend eerst verhuisd naar een ander hotel met een groter bed en daarna Jakarta in op weg naar monas, het nationaal monument. Vanaf daar door naar het nationaal museum waar heel veel kinderen zijn. Die het blijkbaar leuk vinden om met Hente op de foto te gaan. En als we het hele museum doorgewandeld zijn, moeten we langs alle kinderen, die een hele lobby vol vormen, lopen richting de uitgang. We krijgen een enorm applaus! Vanaf daar weer terug richting monas en daar even op een bankje met een Indische meneer in het nederlands zitten praten tot het gaat regenen.

Volgende dag op weg naar Bogor. Een uurtje met de trein dus lekker dichtbij. Vanaf het station lopend op zoek naar een taxi uiteindelijk lopend in de hitte uitgekomen bij een hotel. Wat een puinbak. Nog een homestay geprobeerd maar dit is ook geen succes. Uiteindelijk iemand gevonden die ons met een auto voor geld wil wegbrengen. Niet een echte taxi maar hij doet alsof. Even uitpuffen, het is hier in indonesie wel een heel stuk warmer dan in China.
In bogor zijn we naar de botanische tuin geweest. Deze is nog opgezet door de nederlanders en als je rond kijkt is er ook niet veel onderhoud gedaan sinds dat de nederlanders weg zijn gegaan. Niet echt een spectaculaire ervaring, Mu heeft wel leuk de hertjes gevoerd.

Vanaf Bogor hebben we 's ochtends vroeg een bus naar Bandung genomen, na 4 uur zijn we er en kunnen we meteen overstappen op een bus naar Garut. Na 2 uur daar aangekomen en overstappen op een angkot (een minibusje met bankjes langs de rand waar je voor een vast bedrag mee kan rijden zolang je wil) en na 10 minuten weer in een andere angkot en zo kwamen we in Cipanas aan. In de regen voor de verandering. Een lange reisdag eindigt in een kamer met een hurk toilet en een bak waaruit je water over je hoofd moet gooien om te douchen. Ons doel in Cipanas is het heuvellandschap en de berg op lopen richting de warmwater bronnen. Helaas regent het de tweede en derde dag ook weer dus we gaan maar weer door. Cipanas is wel een mooi plaatsje dat erg rustig is en mooie bergen erom heen heeft. Weer een paar keer overstappen richting Bandung en vanaf daar door naar Cirebon.

In Cirebon gaan we op zoek naar een ticket naar Borneo. We willen vanaf Semarang vliegen maar dat is niet mogelijk dus vliegen we uiteindelijk straks vanaf Yogyakarta naar Balikpapan op Borneo maar eerst nog een aantal dag op java.
In Cirebon zijn we voor het eerst naar een kraton geweest. Een kraton is een paleis van de sultan van de regio. De sultan woont hier ook nog echt en het gedeelte naast zijn woonverblijf is het enige wat niet echt vervallen is. Hier zien we ook heel veel verschillende invloeden in de decoratie. Islammitische, chinese, nederlandse en christelijke invloeden vormen samen de muren. Bijbel vehalen op delfts blauwe tegeltjes naast chinees porcelein en moslim religie. Heel mooi om te zien en de gids die we hadden was erg vriendelijk en vertelde ons erg veel over alle verschillende onderdelen van het paleis. Alleen toen we uiteindelijk weggingen gaven we hem een fooi voor alles, maar dat vond hij niet genoeg... hij wou het dubbele hebben en vroeg daar heel nadrukkelijk om. Maar nadat we nee zeiden was dit ook ok en zei hij ons gedag.

Vanaf Cirebon door naar Semarang. Dit hebben we met de trein gedaan. Niet echt een succes want het was echt heel warm en benauwd in de trein en dan 4 uur zitten is niet echt relaxt. Vanaf het station in Semarang hebben we een taxi naar een hotel genomen en is het meteen te zien dat de oude afwateringssystemen niet bestand zijn tegen het water van de vele regenbuien. Hele straten staan volledig blank en het lijkt af en toe wel of we in een bootje zitten zo hoog staat het water tegen de taxi aan. Hier zijn we heen gegaan voor de oude koloniale gebouwen dus dat is ook meteen wat we de eerste volle dag in Semarang gaan bekijken. Oude (heel erg verpauperde) nederlandse pakhuizen en een goed onderhouden kerk is waar het op neer komt. De haven zou ook leuk moeten zijn om te bekijken. Dus daar gaan we ook nog naar toe met de taxi. Niks te zien behalve een beetje industrie en 1 terminal voor een passagiers schip. Nutteloos uitstapje en ook nog eens een heel lastig uitstapje. Aangezien er bijna alleen maar industrie is rijden er geen taxies hier maar alleen maar vrachtwagens. En terug lopen is toch zeker 5 km in de brandende zon. Uiteindelijk hebben we een becak (indonesische variantie van de riksja) gevonden die ons terug fietst naar de stad. In Semarang ook nog gegeten bij Toko Oen, een restaurant dat al 75 jaar bestaat en in een heel oud gebouw zit. Op de menukaart hebben ze bitterballen en uitsmijters staan!
Het is wel de vraag of we de volgende dag weggaan of niet want we hebben de "manager" van het hotel gevraagd of hij voor eens een sponsorbrief kan schrijven, dat zou een visum verlenging veel makkelijk maken. Als op de tweede dag ons wordt verteld dat de chinese eigenaar ons de brief niet wil geven gaan we ook meteen maar weg, op naar iets nieuws om te bekijken; Yogyakarta.

Paar uurtjes met de bus en we zijn er. Dan met de stadsbus het centrum in en het laatste stukje lopen naar een losmen (guesthouse). Uiteindelijk bij de verkeerde losmen uitgekomen omdat ik (hente) dacht dat we hierheen gingen en niet naar die andere maar we blijven hier wel. Afstanden zijn hier dusdanig dat als je een dag reist je meteen niks meer aan je dag hebt om iets te bekijken dus 's avonds alleen nog een hapje eten en ons eerste biertje van indonesie drinken. Dat is wel vreemd hoor, een land met zo weinig alcohol.
Onze enige dag die we je in Yogya hebben gaan we naar het kraton. Dit is hier veel beter opgezet voor toeristen en ook veel beter onderhouden. Maar de gids die je dan hebt is veel minder enthousiast dus dat doet wel een beetje af aan de ervaring. Kraton verder niet heel speciaal maar wel leuk om gezien te hebben.

'S ochtends vroeg naar het vliegveld, vandaag vliegen we naar Balikpapan. We vliegen met mandala air, dat is een beetje te vergelijken met easy jet, goedkope tickets maar aan boord krijg je dan ook niks. 1,5 uur vliegen en we zijn op borneo of kalimantan, hoe je het maar noemen wil. Naar een hotel en omkleden naar nette kleren met schoenen en al. Want we gaan naar de immigratie dienst voor een visum verlenging en die vinden het niet zo leuk als je op slippers komt.
Bij de immigratiedienst is het antwoord op onze vraag of we al konden verlengen ja en het zouden 30 extra dagen zijn maar pas na de lunch want het was precies pauze tijd. Na de lunch verandert er van alles. Het zijn geen extra dagen meer maar vanaf de dag dat we aanvragen. Dus we verliezen dan 12 dagen. Iemand anders erbij gehaald en van hem moeten we ineens zelfs een sponsorbrief hebben van iemand hier die aansprakelijk is als wij iets verkeerds doen. Geen succes dus. Dus om het onszelf makkelijk te maken gaan we gewoon naar singapore en door naar maleisie en dan weer terug voor 30 dagen naar indonesie. Dan hebben we alleen nog een visa nodig voor indonesie de tweede keer en scheelt een hoop gedoe en er zijn toch plekken waar we zeker nog graag heen wil.

De enige reden dat we in Balikpapan zijn is de immigratiedienst dus na deze tegenvaller gaan we weer verder op borneo. We vliegen vanaf Balikpapan naar Banjarmasin, dit zou een leuke mooie plek aan de kust zijn maar ook deze stad valt ons tegen en we hebben hier ook al geen succes om vanaf hier een tour te boeken naar tanjung puting waar we orang oetangs willen gaan zoeken in de jungle. Na een dag tourbureautjes aflopen besluiten we uiteindelijk om met de bus naar palangka raya te gaan. Bij ons hotel kunnen ze een buskaartje regelen hebben ze gezegd toen we incheckte dus als we s ochtends vragen gaan ze bellen voor ons. De eerste bus is pas om 18.00 dus dat is een beetje laat. Dan maar een rustdag en morgen gaan. Even laten bellen voor morgen maar na het geweldige telefoontje dat er voor morgen helemaal geen bussen beschikbaar zijn besluiten we morgen zelf maar naar de busstation te gaan en zelf wat rond te vragen daar.

Als we de volgende dag op de busstation aankomen kunnen we meteen een kaartje kopen voor een bus die een half uurtje later gaat. Het is een rammelende bus zonder airco en met krappe bankjes maar het is een bus die ons verder brengt. De rit duurt 4,5 uur en in palangka raya nemen we weer een angkot naar het centrum vanaf waar we een naar losmen kunnen lopen. Maar eerst moet ik (hente) nog met wat mensen op de foto, ze vinden me heel boeiend met me blonde haar en blauwe ogen haha. Als we uiteindelijk op een kamer zitten zijn we alweer lekker uitgeput dus alleen nog eten en slapen.

Eerste wat we in palangka raya doen is een ticket boeken naar singapore voor de 5e en rondvragen voor een tour naar het nationale park dat in de buurt zit, hier zitten ook orang oetangs dus als we ze hier zien hoeven we niet 17 uur in de bus naar pangkala bun om daar in tanjung puting orang oetangs te gaan zoeken. Niemand bied echt iets aan maar 1 bureautje belooft ons terug te bellen en een andere kan wel iets regelen. We wachten ' smiddags een telefoontje af en als dat niet komt bellen we zelf het bureautje dat wel een soort van toer kan regelen zodat we morgen de jungle in gaan om orang oetangs te zoeken.
We zouden om 8 uur opgehaald worden maar de eerste die we zien is de meneer van het bureautje dat niet heeft gebeld. Hij heeft blijkbaar ook iets geregeld maar ja we kunnen niet met 2 tours tegelijk mee. Als onze pick up 45 minuten te laat is komen we erachter dat we tijdens onze busrit hier naar toe een tijdzone opgeschoven zijn dus het is pas 7.45, even wachten dus nog. Uiteindelijk iets over 8 zijn we op weg. Naar een bootje dat ons naar het park gaat varen. We mogen er niet heen. We moeten eerst een permit gaan halen terug in de stad. Naar de universiteit toe dus waar we 5 minuten staan en dat is blijkbaar een permit. Nu mogen we wel, opnieuw richting boot. De boot is eigenlijk gewoon een kano met een motor waar we precies inpassen. Over het water richting park, niet echt een poort of toegang als we bij een treinrails onderwater komen. Hier moeten we op uitstappen dus eerst schoenen uit. We komen op een droog stuk uit en kunnen onze schoenen weer aandoen. Via deze spoorlijn lopen we de jungle in. Vroeger werd de rails gebruikt om gekapte bomen richting het water te brengen maar nu er niet meer legaal gekapt mag worden word hij niet meer gebruikt en dient het als toegang tot het onderzoeksgebied van het researchcentre van het nationale park. We lopen over de balk in het midden van de rails boven het moeras dat dit regenwoud is. We lopen tot het einde van de rails en hebben nog geen roestkleurige verwant van de mens gezien. De opties die we hebben zijn recht door door het moeras, naar links door het moeras richting een uitkijktoren of terug. We gaan naar links en op onze blote voeten gaan we door het moeras heen. Soms zakken we tot onze knieen in de prut. Maar we bereiken de uitkijktoren. Het is ondertussen wel gaan regenen en onweren dus we wagen het er toch maar niet op om naar boven te gaan. Onze schoenen zijn nu door de regen toch al nat dus met schoenen aan gaan we weer terug door de prut richting het spoor. En via het spoor weer terug naar het onderzoekscentrum. Daar praten we met een paar van de onderzoekers en krijgen te horen dat hier eigenlijk geen toeristen komen. Omdat het een onderzoekscentrum is en dat de habitat van de oerang oetans zou kunnen verstoren. Uiteindelijk als de regen ophoudt gaan we weer met de boot terug naar de overkant en hebben we nog steedd geen orang oetang gezien maar zijn we wel een ervaring rijker. Nog even ergens geluncht waarbij ze een kleine zoo hebben met verschillende dieren in veels te kleine kooitjes niet echt leuk om te zien dus.

Lopen door de jungle is wel heel vermoeiend en we hebben eerst 2 dagen rust nodig voordat we onze volgende tour ondernemen. De volgende tour die we doen is naar een free range forest, dit is een groot bos waar orang oetangs zitten die gered zijn uit situaties waarin ze opgesloten zaten of gebruikt werden voor "entertainment" en dit is de laatste stap voordat ze weer compleet in het wild uitgezet worden. Eerst naar een boot toe, helaas is er geen boot dus wachten wachten wachten tot er een boot is die ons rond het bos kan varen. Eenmaal in de boot hebben we meteen geluk, klein stukje varen en we zien de eerste al. En we zijn er niet eens rond feeding time. Een hele tijd varen en nog veel meer orang oetangs later zijn we weer terug bij het begin. We hebben ze nu half in het wild gezien. Wat een mooie beesten. Op de weg terug naar de stad nog langs een rehabilitatie centrum maar daar kunnen we niet naar binnen, niet eens stiekem via de achter deur. Wel nog naar een berg geweest met in aanbouw zijnde Balinese tempel en langs een berg met een kerk erop en op de weg naar de kerk toe stonden allemaal beelden met het verhaal van Christus erop. Daarna weer geluncht bij hetzelfde restaurant als de eerste tourdag en dat was Borneo voor ons.

Volgende dag vliegen we naar Jakarta terug waar we nog 3 dagen hebben voor we naar singapore vliegen. De eerste dag gaan we naar een enorm winkelcentrum en naar de bioscoop om iron man 2 te zien en de tweede dag gaan we naar kota, het oude batavia om daar tussen de vaak vervallen koloniale gebouwen te wandelen. Sommige gebouwen zijn nog netjes onderhouden maar de meeste zijn toch vergane glorie. De laatste dag gaan we al richting vliegveld om daar te slapen want we hebben een vlucht om 7 uur s ochtends dus we moeten om 5 uur inchecken. 2e biertje in indonesie gedronken en een kort nachtje slapen en morgen naar singapore.

Indonesie is een beetje een tegenvaller voor ons. De meeste dingen die je kan bekijken zijn in slechte staat van onderhoud of gewoon vervallen. Behalve dan als je op de erg toeristische plekken komt want dan kunnen ze het wel ineens onderhouden! Veel steden zijn vies en de wegen ook slecht onderhouden. Reizen is door de enorme afstanden en de hitte vaak erg vermoeiend en we hebben veel tegenvallers gehad met dingen die niet konden, lukten of mogelijk waren. Het lijkt alsof men in Indonesie absoluut niet bezig is met zijn geschiedenis en daardoor mooie dingen laat vergaan en wij vinden dit erg zonde. We zijn nog niet op Bali geweest maar denken dat het hier waarschijnlijk anders is doordat er veel toeristen komen maar het was wel leuk geweest dat het net zoals in andere Asiatische landen op veel plekken mooi was en niet alleen op de toeristische trekpleisters. Maar wat Indonesie wel heeft zijn hele vriendelijke mensen die je bij alles willen helpen en bijna de hele tijd lachen en lekker eten natuurlijk. We willen zeker nog een keertje terug naar Indonesie maar dan als ons budget iets groter is zodat we kunnen eilandhoppen en dan ook naar de minder bekende eilanden kunnen. En we gaan terug als we voor minimaal 2 maanden een visum kunnen krijgen want dat maakt het reizen hier ook een stuk makkelijker!

---