Waterpret


Advertisement
Indonesia's flag
Asia » Indonesia » Bali » Kuta
July 26th 2012
Published: July 28th 2012EDIT THIS ENTRY

Total Distance: 0 miles / 0 kmMouse: 0,0


Dat hebben wij, al de 4 dagen na de vorige blog, maar elke keer anders.

In Lovina hebben we de laatste ochtend besteed aan de enige activiteit die er de moeite waard is: Dolfijnenspotten bij zonsopgang. We zijn er trouwens helemaal klaar mee, zonsopgangen. We doen het niet meer. We vertikken het. Een wekker die begint met een 3, 4 of 5 is gewoon too much. Maar dit was een mooi afscheid. Met een langewerpige kano met aan beide zijden evenwichtsbalken (de traditionele boot) voeren we, met de prachtige zonsopgang in de rug, een stukje de kust uit. We deelden de boot met twee chinezen, waarvan degene die voorin in de boot zat voortdurend waterspetters opving en daarbij ijle gilletjes slaakte. Al gauw begon er een vreemdsoortige race tussen de vele boten op het water, de race om de mooiste dolfijnenkiekjes. En we hebben ze hoor, het filmmateriaal is ruimschoots voorhanden. Na een mini-ontbijtje met bananenbrood en thee in de boot en enorm veel foto's van de - hoe kan het ook anders - zonsopgang voeren we terug naar het strand. Het was, in het kort, dol-fijn.

Daarna pakten we twee lokale busjes naar bergdorpje Munduk, ook een heel
Zonsopgang in LovinaZonsopgang in LovinaZonsopgang in Lovina

Op naar de dolfijnen!
avontuur, want de busjes naar Munduk bleken eigenlijk niet te rijden... Toch zijn we er, met onze overtuigingskracht gewapend, gekomen.

In Munduk konden we ons eindeloos vergapen aan het prachtige uitzicht. Munduk zelf is gelegen op een bergkam, met aan beide zijden prachtige valleien met rijstterassen en in het noorden uitzicht over de zee. Om de omgeving van dichterbij te bekijken begonnen we de korte wandeling naar dé waterval. Over een ietwat saaie weg, de autoweg, liepen we 2 km bergop en daarna een klein stukje door de jungle. De waterval had zeker iets moois, het water denderde in een ondiep plateau, en er stoof met grote kracht een horizontale wolk van waterdamp vanaf. Je wordt er goed nat van...

Van een aantal andere toeristen hoorden we dat er nog een andere waterval zou zijn, die zij echter allemaal niet hadden gevonden. Wij waren wel toe aan wat meer avontuur, dus dat zochten we op door over kleine paadjes (zandpaadjes, rotspaadjes, bladerpaadjes, niet herkenbare paadjes) bergaf te lopen langs de rivier. Al snel kwamen we bij een kleine waterval van enkele meters hoogte en pauzeerden daar even, in de overtuiging dat dit de onvindbare waterval zou zijn. Vanaf daar liep er zo'n bijna onherkenbaar pad de bush-bush in, langs het water. Toen we dat pad afliepen/-kropen/-roetsjten zagen we plotseling dat een kleine stukje verderop het water abrupt ophield. Althans, de rivier was niet te vervolgen. Dat kon maar één ding betekenen: meer waterval! Dus wij, high van de adrenaline door het avontuur, deden een uiterste poging om erachter te komen hoe hoog deze waterval zou zijn. Vlakbij de rand hingen we aan een paar bamboestammen en tuurden we de diepte in. De bodem was bij lange na niet te zien. De omliggende bergwanden echter wel: ze waren duizelingwekkend hoog. Ons enthousiasme was gewekt, dus dit avontuur kon maar op 1 manier afgesloten worden: we moesten en zouden bij de voet van de waterval zien te komen om hem in zijn volle glorie te kunnen aanschouwen. Dus dat deden we. Toen we de stenen trap af liepen, doemde op zeker ogenblik de waterval voor ons op. Holy moly... we kregen knikkende knietjes van de plaatsvervangende hoogtevrees van 30 min daarvoor. Het idee dat we er bovenaan hadden gestaan als een stelletje naïeve kleuters was angstaanjagend. De waterval denderde namelijk vanaf ongeveer 60 meter hoogte met verpletterende kracht naar beneden, aan de voet een waterstorm met windkracht 10 creërend. Maar stiekem: KICKEN!!!!!! Op de terugweg een prachtige zonsondergang, die de zee in de verte als een gouden gloed liet oplichten... Om 21 uur knock-out in bed.

De volgende ochtend: geen wekker. Na 10 uur slaap werden we om 7 uur 's ochtends heerlijk uitgeslapen wakker. We openden de luiken voor onze ramen en genoten van het schitterende uitzicht over de gehele vallei. Zo bleven we nog 2 uur langer lekker knorren en boekjes lezen in bed, gewoon omdat het kon.
Dagprogramma: wandeling met uitzicht over rijstterrassen.
Route: 15 m bergaf van hotel links - Bij T-splitsing rechts - Bij rode huis links parallel aan rivier - Bij T-splitsing links - Terug naar hotel.
Het was echter volledig onduidelijk wanneer een willekeurig afbuigend paadje een T-splitsing vormde, en het stikte van rode huizen. De rivier vonden we wel, en dus liepen we de route in omgekeerde richting en met een sterk staaltje improvisatie. Van rijstterassen zagen we helaas weinig, maar de bush-bush was leuk.
Daarna de HELE middag gechilld op het terras met eerder genoemd, belachelijk mooi uitzicht. Wat een leven...

De volgende dag stond ons een spannende hitchhike rit richting Kuta, het beachpartycentrum en surfmekka, te wachten. Want, busjes rijden er niet in Munduk. Al gauw hadden we een jongen en zijn pick-up truck gecharterd, die ons een heel eind in de goede richting bracht. Onze Indonesische getallenkennis kwam ons weer meer dan goed van pas bij onze scherpe onderhandelstijl. Het tweede deel van de rit vond plaats in een gammel busje waar we met onze knieën in onze oksels zaten en we dus van harte werden uitgelachen door alle hippe inwoners van Kuta. Men is hier namelijk significant hipper dan in het binnenland. Dat je 't even weet.

Kuta is druk, vol met scooters maar ook best gezellig. De uitgaansscene is belachelijk (en) uitbundig. De proppers van de enorme clubs met keiharde beats vliegen je om de oren en je waant je bijna in New York. Het strand is echter mooi en perfect om te surfen, waar we vandaag dankbaar gebruik van hebben gemaakt (zowel in de vorm van surfen zelf als in het visuele plezier dat we beleven met alle mooie, strakke, gebruinde, gespierde, goddelijke surflichamen - mannelijke welteverstaan - om ons heen). Sommige praten trouwens ook terug, nog leuker. Oftewel, op de schrammen schaafwonden van een verslavende en geweldige 3 uur surfen na, hebben we het hier goed naar onze zin (het zwembad met palmboomparkje in ons cheapy-ass bungalow resortje is ook zeker niet mis).

Morgen: tempels. 15 km heuvels - eigenlijk bergen - fietsen. We hebben d'r zin an!



Veel liefs van twee schneegers in wording!

(NB. Schneegers is verbastering van neger, wat symbool staat voor gebruinde huid bij west-europeanen)


Additional photos below
Photos: 21, Displayed: 21


Advertisement

RijstterassenRijstterassen
Rijstterassen

vanuit bus
Waterval no. 2Waterval no. 2
Waterval no. 2

Pauze houden
BamboehangenBamboehangen
Bamboehangen

@ waterval no. 3
Oeps...Oeps...
Oeps...

.. daar boven stonden we!
Waterval no. 3Waterval no. 3
Waterval no. 3

In volle glorie, van onderen
Groot bladGroot blad
Groot blad

Groot genoeg...
Gekkigheid in KutaGekkigheid in Kuta
Gekkigheid in Kuta

Snorrevrouws


Tot: 0.173s; Tpl: 0.014s; cc: 6; qc: 48; dbt: 0.0341s; 48; m:apollo w:www (50.28.60.10); sld: 4; ; mem: 6.5mb