Good morning Belgium!
'k Ben mijn trip door India aan het afronden dus het is hoog tijd voor een verslagje en wat foto's. We zijn ondertussen al heel wat alerter geworden en we verweren ons goed tegen de opdringerige Indiers.
Van Dehli heb ik bitter weinig gezien omdat ik met zware maag- en darmklachten in mijn bed lag. Na Dehli zijn we in Chandigarh beland. Dat is India's rijkste, properste en meest groene stad.
Chandigarh werd in de jaren 50 uitgedacht door de gerenommeerde architect Le Corbusier. 't Was leuk om eens door propere straten te lopen, te ontsnappen aan de Indische chaos en niet door koeien omvergelopen te worden. We bezochten de rock garden die mij enorm aan Parque Guell in Barcelona deed denken. Het meer en de rose garden waren ook de moeite waard. Op weg naar ons hotel leerden we Narinder kennen. Hij is een enorm vriendelijke sikh die ons meenam naar de sikhtempel en ons de principes van zijn godsdienst uit de doeken deed. Daarna trakteerde hij ons op Indische lekkernijen in de sweet shop van zijn vriend.
Na Chandigarh propten we ons op een nachtbus richting Dharamsala. Het is er schilderachtig mooi en we ontmoetten
er sympathieke Tibetanen.
Er werd net een gebedswake gehouden om de slachtoffers van de rellen in Tibet te herdenken. Honderden gelovigen zaten buiten mee te zingen en toen de Dalai Lama na de gebedsdienst verscheen, begonnen heel wat mensen te wenen. We waren er enorm van aangedaan. Er stond in Mc Leod Ganj een tent waarin tientallen hongerstakers zaten en er hingen wrede, uitvergrote foto's van de rellen om de internationale pers bewust te maken van de beestigheden die in Tibet plaatsvinden.
Op aanraden van Narinder gingen we naar Amritsar, waar de prachtige gouden tempel (het belangrijkste monument voor de sikhs) staat. 's Avonds gingen we naar de grens met Pakistan om 'the border ceremony', een militaire show, bij te wonen. Er zijn twee tribunes, een voor de Indiers en een voor de Pakistanen. Beide tribunes supporteren joelend voor hun vaderland. Wij vonden het schitterend om de Indische en Pakistaanse soldaten te zien paraderen. John Cleese en 'the ministry of silly walks' hebben afgedaan! Vanuit Amritsar namen we de trein richting Jaipur, the pink city. De drukke hoofdstad van Rajasthan kon ons niet echt bekoren dus namen we de bus naar Pushkar. Dat is een kleine stad met zo'n
400 tempels rond een heilig meer. Heel wat hindu's komen er op pelgrimstocht maar het stikt er ook van de toeristen. 't Was er enorm gezellig chillen rond het meer.
Ons bezoek aan Jaisalmer, the golden city, vond ik het hoogtepunt van onze reis door Rajasthan. Het reusachtige fort / zandkasteel van Jaisalmer staat in het midden van de woestijn. In het fort zelf vind je een labyrint van kleine straatjes die jammer genoeg aan het wegzakken zijn doordat er geen goede waterwegen of rioleringen zijn. Binnen het fort vind je ook prachtige tempels en huizen die allemaal uit zandsteen opgetrokken zijn en waarin oosterse motieven gekerfd zijn.
Om echt kennis te maken met de woestijn gingen we enkele dagen op kameelsafari. Ondanks de kamelenscheten en de spierpijn was dit een onvergetelijke belevenis. De woestijndorpen zijn nog echt primitieve beschavingen. We zagen een meisje van 15 dat al twee kinderen had en Sarif, onze gids, was nooit naar school geweest. Hij heeft Engels geleerd door vanop zijn kameel naar toeristen te luisteren.
Momenteel zijn we in Udaipur aan het bekomen van een 15 uur durende busrit.
Volgende week keer ik terug naar Nepal en dan laat ik nog wel eens
iets weten!
Namaste!
Veerle.