Chinese folklore

---

Haai,

Vanochtend om 10:55 u. vertrok onze binnenlandse vlucht van Xi'an naar Kunming, in zuid China. Om 14:00 u. waren we in ons hotel in Kunming. Omdat er in Kunming niet zoveel te doen is, zijn we eerst maar even op bed gaan liggen.

's Middags hebben we weer een fiets gehuurd, zodat we ons vrij door Kunming konden bewegen. Kunming is best groot, en te voet kom je dan nergens. Op de kaart hadden we gezien dat er een groot park in de stad was, daar zijn we dus naar op weg gegaan. Onderweg fietsten we nog over een marktje waar naast de gebruikelijke artikelen ook dieren te koop waren. Konijntjes, schildpadjes, eekhoorntjes en vreemde kuikentjes (zie foto). Beetje zielig omdat ze niet zoveel ruimte hadden, maar zo gaat dat hier.
Eenmaal in het park aangekomen zagen we al gauw dat dit de sociale ontmoetingsplek is van de Chinezen uit de buurt. Overal liepen ze, de stelletjes, oude vandagen en hele gezinnen... En er was live volksmuziek. We zijn er achter gekomen dat Chineze volksmuziek niet ons kopje thee is. Of misschien lag het wel aan de artiesten, want de gitaartjes klonken niet allemaal even zuiver, en de zangeressen schreeuwden meer dan dat ze zongen. Eigenlijk was het niet om aan te horen, maar dat is misschien niet zo aardig om te zeggen.

's Avonds wilden we gaan eten bij een restaurantje dat aangeraden werd door de Lonely Planet. Ze zouden daar het lokale gerecht, een speciale noodlesoep, op bijzonder goede wijze kunnen bereiden. We hebben ongeveer een kwartier rondgereden maar konden het nergens vinden. Uiteindelijk zijn we beland in een restaurant dat er in onze ogen ook goed uitzag. Eindelijk eens een leuk sfeervol restaurant, zonder tl-balken. Sylvia bestelde iets met gamba en mushrooms (paddestoelen), en ik bestelde iets met kip. Redelijk veilig zou je zeggen... De waarheid bleek echter anders. Sylvia kreeg namelijk geen gamba's, maar gamba mushrooms. Hele kleine droge dunne paddestoelstengeltjes op een berg met daar doorheen gedroogde rode pepertjes. En ik? Ik kreeg heus wel kip, maar niet dat onderdeel van de kip waar ik normaal gesproken warm voor loop. Namelijk kraakbeen. Met een klein beetje kippenvlees er omheen. Goed kauwen dus! Leuk om een keer mee te maken, maar liever niet te vaak :)

Vandaag in "Wat valt ons op in China" :

Rochelen. Bijna alle Chinezen, ook vrouwen!, rochelen midden op straat. Het spugen is misschien nog niet zo heel smerig, maar het geluid waarmee het gepaard gaat doet de eetlust verdwijnen. Ik hoop de komende dagen nog de kans te krijgen een rochelende Chinees vast te leggen op de gevoelige plaat, maar dat zal niet meevallen.

Groetjes,


Mark en Sylvia


== ENGLISH ==


Hi there,

This morning at 10:55 AM our plane left from Xi'an to Kunming, south China. At 2 PM, we checked in our hotel in Kunming. Since there isn't much to do in Kunming, we decided to rest a bit first.

In the afternoon, we rented bikes again. Kunming is rather big, and it's hard to get somewhere by foot. We saw a big park on the map of Kunming and decided to go there. On our way there we came by a market. They didn't just sell groceries or other common stuff, they sold animals as well. Little rabbits, turtles, squirls and weird baby chickens (see picture). It was a bit sad to see them in their tiny cages, but that's the way things happen over here. In the park we noticed this was the place where the local Chinese socialized. They were everywhere! And there was live folklore music. We found out right here that Chinese folklore is not our cup of tea. Or maybe it were the artists, because the little Chinese guitars didn't sound all too good, and the female singers were screaming rather than singing. Actually, it was terrible.

At night we wanted to eat at a restaurant that was in our Lonely Planet guide. There we could have the local dish, a noodle soup with some special ingredients. We drove around the area for about 15 minutes until we gave up the search for the restaurant. Instead, we went to a restaurant that looked pretty cozy, in the same block. Sylvia ordered something with gambas and mushrooms, and I ordered chicken. Pretty safe you might say... The truth came out different, for Sylvia didn't get gambas, but gamba mushrooms. Very small, thin, rather dry mushrooms on a plate together with loads of dried chili peppers. And me? I did get chicken, but not the part of a chicken I usually eat. I got little pieces of chickenbone (not the hard bone but the soft bone that's at the joints)! I had to chew really hard. It was quite an experience, but not one we want to have every day :)

Today in "What's different in China":

Spitting. Quite a lot of Chinese do this all the time and everywhere. It's not even the spitting itself that's so disgusting, it's the noise that precedes it. If you're having dinner at a table outside the restaurant, enjoying watching the people that walk by, this noise makes you lose your appetite!

Bye!


Mark and Sylvia

---