sneeuwpret

---

we hadden onze zakken zo licht mogelijk gepakt, met het oog op goed weer, maar daar kregen we een beetje spijt van toen we met onze bus in een monsterfile stilstonden en de chauffeur met koorden probeerde de sneeuwkettingen aan een band van de bus probeerde vast te maken. Enfin, met enkele uren vertraging zijn we dan toch van Jiujaigou in songpan geraakt. Jiuzaigou was ook al koud, maar daarom niet minder mooi: Er is een groot nationaal park met bossen en meren (en ook veel chinese bustoeristen). Songpan was ook geweldig, omdat het daar overal vol sneeuw lag. We waren daar eigenlijk per ongeluk terecht gekomen omdat de bus die we naar een verdere plek wouden pakken vol zat, maar we hebben er geen spijt van gehad. We hadden het geluk dat de zon scheen,en dat de paardjes goesting hadden om ons over een berg te rijden.
Na nog eens 12u bus zitten we nu in emei shan, en gaan we morgen leshan bezoeken en overmorgen de berg emei shan, waar het (weeral) zeeer koud is maar wel zeer mooi, als ge iedereen die ge hier tegenkomt moogt geloven tenminste.
Ge hoort het, ons zwempak en hawai hemdje zit voor de moment diep in onze rugzak ergens, maar dat laat de pret niet drukken!
We wisselen doorheen dit alles het intzakgezetworden af met keiharde onderhandelingen, maar we denken dat voor de moment de balans vooralsnog in het voordeel van de chinezen overhelt. gisteren hebben we geslapen voor 60 bfr pp, en gegeten voor 11 bfr pp, maar daarnet hebben we ook wel 120 bfr commissie betaalt om iemand onze volgebde treinticketten te laten regelen. Geven en nemen dus.

---