*V* in Cambodja

Susedaj!!!

Dit wordt waarschijnlijk mijn laatste blog entry want binnen een paar dagen geniet ik thuis van Belgische chocolade en een warm bad...
Als je reisgidsen over Thailand openslaat, dan zie je aanlokkelijke foto's van the Damnoen Saduak floating market. Stralende vrouwen getooid in traditionele kledij met bijpassend rieten hoedje lachen je toe vanuit hun kano die volgeladen is met exotisch fruit. Een bezoekje aan de floating market leek ons een must.
Als je vroeg genoeg komt, dan loont het inderdaad de moeite om de drijvende markt te aanschouwen. Vanaf een uur of tien is het echter een toeristenkermis, een commerciele chaos waarin bakvissen, sekstoeristen en andere aangelanden door elkaar zwermen. De afgeladen toeristenbootjes kunnen geen kant meer op en ook de marktkramers raken gefrustreerd door de opstoppingen; geen koopjes maar woekerprijzen dus.
Net voor ik naar Azie vertrok, zag ik een documentaire over de tijgertempel. Ik wou er zeker eens naartoe om te zien hoe de monniken die dieren temmen. Op weg naar de tempel hielden we halt aan de Kwai river bridge, ook wel bekend als de death railway bridge.
De brug zelf vond ik ''een scheet in een fles" maar een bezoekje aan het bijbehorende museum was wel de moeite waard. Blijkbaar strookt de film (bridge over the river Kwai) niet helemaal met de waarheid en was het lot van de krijgsgevangenen nog veel wreder.
Met Mariano en Alejandro, twee Zuid-Amerikanen die lawaai maken voor vier, namen we de bus richting Kanchanaburi. Het is echt de moeite om de tijgers van dichtbij te zien en te strelen.
Op alle borden en foldertjes wordt beweerd dat tijgers overdag 'slaperig' zijn en dat ze dus zeker niet gedrogeerd worden. Als je voldoende geld neertelt, dan mag je zelfs je hoofd tegen de kop van een tijger leggen. Als die beesten niet gedrogeerd worden, dan heeft Maradonna (het achtste wereldwonder volgens Mariano) nog nooit een lijntje coke gezien.
We mochten een wandeling maken met een tijgertje van 1 maand oud, dat was wel een heel actief en speels beestje. De monniken hebben nu een groots project opgestart; ze gaan een tiger fall en een tiger island construeren. Wie wil steunen kan het tijgermagazine kopen:
http://www.tigertemplemag.com
Hierna hielden we het in Thailand voor bekeken en namen we de bus richting Cambodja. Als je de grens oversteekt, dan merk je meteen aan het wegdek en de bebouwing dat Cambodja nog niet zo verwesterd is. Onze taxi moest het onderspit delven tegen de hobbelige wegen en dan zijn we maar op een bus richting Siem Reap gesukkeld. Het wemelt er van de chique hotels en 'boutiques' want vrijwel alle reizigers stoppen in Siem Reap om Angkor te zien.
De Franse overheersing heeft hier wel degelijk iets uitgehaald want aan de lokale busstations staan de mensen met stokbroden (waarmee je iemand kan neerknuppelen) en 'la vache qui rit' te zwaaien.
We hebben drie dagen in en rond the Angkor Heritage Site gelopen en we waren helemaal in de ban van 's werelds grootste religieuze bouwwerk.
Angkor Wat bij zonsopgang is betoverend mooi en de 216 gigantische gezichten die je bij Bayon aanstaren zijn ook indrukwekkend. De ruine van Ta Prohm kennen jullie wel als de Tomb Raider temple (viva Angelina!). De wortels van gigantische bomen hebben de tempels overwoekerd, 't is alsof je in een mysterieus sprookje belandt.
In de buurt van Siem Reap is er een floating village, een gemeenschap van 6000 mensen die in kleine paalwoningen of op schamele bootjes leven. Er is zelfs een drijvende school met bijbehorend drijvend basketbalveld!
Hierna gingen we enkele dagen naar Sihanoukville, een gezellig kuststadje. Van chillen aan het strand kwam niet veel in huis; een bende georganiseerde boefjes beroofde Bert van zijn i-pod en we werden constant belaagd door zwerfkindjes, verkopers van fruit of armbandjes, slachtoffers van landmijnen, masseurs...
Momenteel zijn we in Phnom Penh. We bezochten de killing fields waar nu een stupa staat om de slachtoffers van het wrede regime van Pol Pot te gedenken. De stupa bevat 8000 schedels die in de omliggende massagraven teruggevonden werden. Dagelijks worden nog mensen getroffen door landmijnen en blijkbaar zat FN (vive la Belgique) er ook wel voor iets tussen.
Ik ga jullie laten want er staat een heerlijke amok (Khmer food is wonderful!) op mij te wachten.

Tot heel binnenkort!
Hasta la fiesta!


Veerle.

---

---