Na de niet zo goed bevallen tour in Kratie wilden we zo snel mogelijk weg uit deze stad. Dus we kochten een buskaartje om naar de hoofdstad van Cambodja te gaan: Phnom Penh. Op 9 april arriveerden we en checkten we in bij het Okay Guesthouse. De kamers waren niet bijzonder, maar wel oke. De atmosfeer in het Guesthouse was echter super en al snel raakten we bevriend met een aantal nederlanders, zoals Sonja en Marcel. Zij woonden sinds een paar maanden in Okay GH omdat ze stage liepen bij een reisbureau in Phnom Penh. Wolter, een ietwat oudere heer, woonde al sinds meer dan 10 jaar in Vietnam en was voor zaken in Phnom Penh. Marcel en Anne arriveerden een paar dagen na ons en waren eveneens voor langere tijd op reis.
We deden in Phnom Penh het gebruikelijk toeristische rondje dat onder meer bestond uit de Lonely Planet Walking Tour en een bezoek aan de Russian Market (zo genoemd omdat er in het verleden vooral veel Russen shopten, nu vooral een plek om souvenirs tegen een redelijk prijs te scoren mits je goed kunt onderhandelen).
Een van de interessantste dingen die we in de Cambodjaanse hoofdstad hebben ondernomen was
een bezoek aan het Tuol Sleng Museum en aan de Killing Fields. Het museum was tijdens het bewind van de Rode Khmer een gevangenis (genaamd S21) waar tussen 1975 en 1978 meerdan 17000 gevangen en gefolterd werden. Als ze dezeontberingen overeefden werden de gevangenen vervolgens alsnog op brute wijze vermoord in Choeung Ek, oftewel de Killing Fields. Bij Choeung Ek staat nu een tempelachig gebouw waar de schedeld van meer dan 8000 slachtoffers te zien zijn. Slechts zeven mensen overleefden een verblijf in S21, en dat was te danken aan de Vietnamezen die Phnom Penh bevrijdden en de Rode Khmer versloegen. Het bezoek aan S21 en de Killing Fields was erg indrukwekkend en toonde ons de gruwelijke geschiedenis van Cambodja.
Trevor en Kristena, twee Canedezen die we tijdens ons laatste bezoek aan Bangkok hadden leren kennen, arriveerden op 13 april in ons guesthouse. Het was super om hen weer te zien! En ze vielen gelijk met de neus in de boter want op 13 april rond 18 uur ‘s avonds werd het startschot gegeven voor het Khmer Nieuwjaar dat drie dagen lang groot gevierd wordt. Dit is overigens voor ons al de derde keer dit jaar dat we het Nieuwe
jaar feestelijk inluiden: als eerste natuurlijk 1 januari, vervolgens het Chinese nieuwjaar op 7 februari en dan nu het Khmer Nieuwjaar.
Wij wilden wel weten hoe in Cambodja het nieuwe jaar gevierd wordt dus samen met Marcel, Sonja, Trevor en Kristena gingen we naar Wat Phnom. Men vertelde ons dat dat “the place to be” is. Wij dachten dat het Khmer Nieuwjaar net zoals in Thailand met heel veel watergooien gevierd werd. Fout gedacht! Daar stonden we dan met onze flessen water met doorboorde doppen, klaar om natgespoten te worden. In Cambodja wordt echter vooral met talkpoeder een grote zooi gemaakt, dus binnen de kortste keren zaten we vol met talkpoeder. Het was een superavond en we hebben ons vooral kostelijk geamusseerd met kinderen die er een sport van maakten om ons zo vaak mogelijk en het liefst onverwacht met handen vol talkpoeder te bekogelen. Nu kwamen die waterflessen toch nog goed van pas, om kinderen nat te spuiten en de talkpoeder uit onze ogen te wassen!
Op de tweede dag van het Khmer Nieuwjaar gingen we samen met Trevor en Kristena weer terug naar Wat Phnom. Onderweg naar deze tempel maakten we een tussenstop bij een plein waar een
grote menigte Khmers danstten en feestvierde.Khmer Popmuziek is niet echt ons ding dus we keken vooral toe. We raakten aan de praat met een Cambodjaans koppel dat eigenlijk graag wilde dansen, maar niet hun gloednieuwe scooter alleen wilde laten staan aan de kant van de weg, uit angst dat hun gemotoriseerdse tweewieler gejat zou worden. Wij wilden wel securityguards zijn voor hun scooter dus een kwartiertje lang hebben we naast het ding gestaan. Het Cambodjaans echtpaar was ons enorm dankbaar!
Bij Wat Phnom voltrok zich ondertussen hetzelfde tafereel als op de eerste avond, dus we hadden het al snel weer gezien. We voelden er namelijk niks voor om weer met een talkpoeder hoofd terug te keren naar het hotel.
Op onze laatste avond organiseerden we samen met Marcel, Sonja, Trevor en Kristena een barbeque. We gingen samen inkopen en maakten een pastasalade. Dat laatste werd met veel wantrouwen door de medewerkers van het Guesthouse bekeken: waarom kook je pasta om hem daarna te laten afkoelen en koud te eten??? Maar ook de Khmers waren verrast door het heerlijke smaak van de pastasalade.
Uiteindelijk hebben we met z’n tienen (waarvan 6 Nederlanders, 1 Duitser, 2 Canadezen, en 1 australier) gebarbequed. We
Khmer RougeDeze man werkte in S21. Woedende Khmers hebben zijn foto beklad.
Dieser Mann hat in S21 gearbeitet. Wutende Khmers haben sein Foto beschmiert.
hadden we een superavond!
Happy Khmer New Year Nach unserem nicht so schon endenden Trip in Kratie verliessen wir schnell diese Stadt. Wir kauften uns eine Busticket und fuhren zur Hauptstadt Kambotschas: Phnom Penh. Am 9 April checkten wir ein bei “Okay Guesthouse”. Die Zimmer waren nicht besonders aber o.k.
Die atmosphere im Guesthouse war echt super man kam hier schnell ins gesprach mit Leuten. Es waren viele Niederlander im Guesthouse und wir schlossen schnell freundschaften. U.a. mit Sonja und Marcel die schon seit Monaten im Okay Guesthouse wohnen, da sie in Phnom Penh ein Pracktikum in einem Reiseburo machen. Wolter, ein etwas alterer Herr, er wohnt schon mehr als 10 Jahre in Vietnam und war fur Businnes in Phnom Penh. Marcel und Anne (die ein paar Tage nach uns ankammen) waren wie wir etwas langer auf reisen.
Wir machten in Phnom Penh unsere gewohnte runde: die Lonely Planet Walking Tour. Wir besuchten den “Russian Market” (er wird so genant, da fruher hier viele Russen Waffen verkauften, nun nur noch Souveniers)
Einer der interesanten dinge die wir in der Hauptstadt getan haben war ein besuch an Tuol Sleng Museum und den Killing Fields.
Das Museum war
wahren des Roten Khmer Regiems ein Gefangnis (genant S21) wo zwischen 1975 und 1978 mehr dann 17000 Menschen gefangen genommen und gefolter wurden.
Hatten sie all die torturen uberlebt wurden sie denoch auf brutalste weise ermordet.Wir besuchten auch Choeung Ek,
Bekannt als the Killing Fields. Bei Choeung Ek steht nun ein Templatiges Gebaude wo die Schadel von mehr dann 8000 Opfer zu sehen sind. Nur 7 Leute uberlebten den aufenthalt im S21, dank der Vietnamesischen Arme die Phnom Penh befreiten von der Roten Khmer.
Der Besuch bei S21 und den Killing Fields war sehr beeindruckend und zeigte uns die grausame Geschichte von Kambodscha.
Trevor und Kristina, zwei Canadier die wir wahrend unseren letzten besuch in Bangkok kennen lernten, kammen am 13 April zu unserem Guesthouse. Es war klasse um sie wieder zu sehen. Sie kammen zur rechten Zeit an, da am 13 April der Startschuss viel vom Khmer New Year, was drei tage lang gross gefeiert wird.
Das ist fur uns schon das dritte mal das wir Neujahr feierten: als erstes naturlich am1 Januar, das Chinesische Neujahr am 7 Februar und dann das Khmer Neujahr.
Wir waren neugierig wie die Khmer Neujahr feiern und wir gingen mit Marcel, Sonja, Trevor
Water / WasserDeze grappige en bijdehande meisjes wilden graag onze waterfles hebben. Ze hadden echt dorst!
Diese lustigen und schlauen Madchen wollten unsere Wasserflasche haben. Sie hatten echt Durst!
und Kristina zum “Wat Phnom”.
Man erzahlte uns das das “the place to be” ist.
Wir dachten das das Khmer Neujahr genauso gefeiert wir wie in Thailand
Nass und Staubig (mit Wasser und Talkpuder/Farbpuder). Falsch gedacht!
Da standen wir dann, mit unseren Wasserflaschen mit durchbohrten Deckel und wartetten darauf nass gespritzt zuwerden. In Kambotscha wird eher mit Talkpudder eine riese suaerrei gemacht. Es war ein superlustiger Abend und haben uns kostlich amusiert. All die Kinder hatte es auf uns abgesehen und bepuderten uns unerwartet und hinterhaltig von hinten. Unsere mitgebrachten Waserflaschen kammen doch noch zum einsatz, um die Kinder auf abstand zu halten und uns den Talkpudder aus dem Gesicht zu waschen. Am zweiten Tag vom Khmer Neujahr gingen wir zusammen mit Trevor en Kristina wieder zuruck nach Wat Phnom.
Unterwegs zu dem Tempel machten wir bei einen Platz stop und schauten den Khmer bei tanzen und feiern zu. Wir kammen mit einem Khmer Ehepaar ins gesprach die gerne tanzen wollten, sich aber nicht trauten da sie ihr neues Motorrad nicht alleine lassen wollten. Da hier scheinbar viele Motorrader gestohlen werden, wir bohten ihnen an ihr Securityguards zu sein und auf ihr Motorrad aufzupassen so das sie entspannt tanzen konnen.
Das Ehepaar war uns sehr dankbar dafur!
Bei Wat Phnom ereignete sich das selbe Schauspiel als am ersten tag und wir entschieden uns zuruck zum Hotel zu gehen. An userem letzten Tag organisierten wir zusammen mit Marcel, Sonja, Trevor und Kristina ein barbeque. Wir gingen zusammen einkaufen und machten einen Nudelsalat kauften auf dem Markt Fleisch und Garnellen. Die Mitarbeiter des Guesthouse’s verstanden es nicht das wir die Nudeln erst kochten und danach abkuhlen lassen und dann kalt essen??? Die Khmer waren positiv erstaunt das der Nudelsalat schmeckte. Wir grillten zu zehnt, wo von 6 Niederlander, 1 Deutscher, 2 Kanadier und 1 Australier. Es war ein unvergeslicher Abend!
Pepsi? Nein danke....In Azie wordt benzine in glazen frisdrankflessen verkocht....
So wird Benzin in Asien verkauft, in Trinkflaschen
Modern treinstation / Moderner Bahnhofwel erg modern in vergelijking met de slechtse staat waarin de Cambodjaanse treinen verkeren die een max.snelheid van slechts 20km per uur bereiken.
Ein zumoderner Bhf fur einen Zug der nur 20Km/h f
... [more]