Terug naar Afghanistan.
De meest logische route naar Afghanistan is via Dubai. Hoewel het al half elf in de avond was toen we landden, was de buitentemperatuur nog 36 graden. Ook de luchtvochtigheid was erg hoog, dus het is alsof je een klap op je hoofd krijgt als je vanuit het gekoelde vliegveld door de deur naar buiten stapt. Gelukkig had de taxi naar het hotel de airconditioning hoog staan. Dubai leeft in de zomer bij de gratie van de airconditioning. Je gaat dan niet naar buiten, zeker niet als het eind juni is.
Dubai is een vroom Islamitisch land, en de oproep tot gebed klinkt je dan ook van alle minaretten tegemoet. Helaas voor de imam trekken veel mensen zich daar weinig van aan en gaan gewoon door met waar ze mee bezig zijn. De rit naar het hotel is maar kort, en daar was het ook snel vanuit de taxi naar binnen om zo beschutting te zoeken tegen de hitte.
De volgende morgen vertrok het vliegtuig naar Dubai al heel vroeg, om half zeven, dus dan moet je om ruim vijf uur weer op het vliegveld staan. Dan moet je toch om vier uur opstaan. Het was dus een kort nachtje, maar wel met net genoeg slaap om de komende dag normaal te functioneren.
De vlucht van Dubai naar Kabul geeft elke keer weer spectaculaire vergezichten vanuit het vliegtuig. De kale bruine bergen, met onder in de dalen groene slingers langs de rivieren waar de boeren hun gewassen verbouwen. Tot 8 kilometer hoog hangt er een doorzichtig bruin waas van al het woestijnstof dat in de lucht zit. Soms zie je een dichte bruine wolk als er veel stof de lucht ingezogen wordt door de wervelwinden die er voorkomen. En dan komt na zo'n twee en een half uur vliegen Kabul weer in zicht, gebouwd op een hoogvlakte tussen de bergen. Het vliegveld was zowaar helemaal opgeknapt, met een betegelde en netjes aangeklede ontvangsthal, keurige hokjes voor de paspoortcontrole, en voor je vervolgens naar buiten mag moet weer de koffer door het rontgenapparaat. Dat was in Dubai ook al gebeurd, voor het instappen, maar je weet maar nooit of er toch nog iets gevaarlijks of illegaals in zit.
in Kabul was het de eerste dag heerlijk weer, 27 graden en stralende zon, je zou er bijna een vakantiegevoel van krijgen. Maar de volgende dag was het ruim boven de 30 graden, en dan is ook Kabul een plaats waar je maar beter kunt binnen blijven overdag.
Ik zit nu op de ambassade in Kabul, heerlijk zomers weer (overdag 27-28 graden, 's avonds koelt het af tot 20 graden). Iedereen vraagt zich waarschijnlijk af wat ik hier eigenlijk doe de hele dag. Dat is vooral tegen iedereen aanpraten, op de ambassade, op het ministerie van onderwijs, op het ministerie van landbouw, en met heel veel organisaties die druk zijn met "goede dingen doen" hier in Afghanistan. Omdat het ministerie van onderwijs zelf eigenlijk niks uit handen krijgt ben ik zelf maar begonnen met het opschrijven van hun plan. Daar kunnen ze dan op reageren, en als ze het er mee eens zijn kunnen we aan de slag. Verder ben ik al bezig met een eerste aanzet voor de onderwijsprogramma's op de scholen die we gaan bouwen, met de trainingsprogramma's voor de docenten van die scholen, en de nodige bureaucratische hobbels om alles goedgekeurd te krijgen en het geld los te peuteren van ons ministerie van ontwikkelingssamenwerking (niet het makkelijkste onderdeel).
Vandaag was heel relaxed, de vrijdag is hier weekend, dus vandaag heb ik lekker kalm aan gedaan. Morgen is weer een gewone werkdag, dus dan gaan we er weer vol tegenaan, met overleg en verder de plannen vorm geven. Voor mij is Nederland nu even heel ver weg, ik zit echt in een andere wereld. Dat is ook het plezierige van weg zijn, je hoeft je hier maar op 1 ding te concentreren (in Wageningen ben ik vaak met 20 dingen tegelijk bezig).