The final curtain: cape town & tablemountain

Hi all,

de 23ste vandaag wat wil zeggen dat we ondertussen thuis zitten in België!
Geen internet meer gevonden op de luchthaven om nog te bloggen dus via de kabels van telenet ditmaal.

Het surfen in Muizenberg was zowat de laatste poot die er bewogen is geweest. De 2 laatste dagen hebben we opgevuld met ribbekes, worst, wijn, braaisaus, hamburgers, ... en kaapstad bezoeken :)
Eigenlijk de eerste en enige stad die we bezocht hebben, dus van tevoren de auto klinisch proper opgeruimd om geen aandacht te trekken op de parkeerplaats.
Om er te geraken jankt de polo ons bij 4000 rpm omhoog over Chapman's Peak Drive, een bijzonder indrukwekkende bergpas die bij toeval pas vorige vrijdag terug open is na jaren gesloten te zijn geweest wegens branden en instortingen.
Vanop een zijstuk stappen we uit om een foto te nemen, hier kan je werkelijk kite surfen zonder zeil, extreeeeem veel wind!!

Eens in de stad vinden we al gauw een vriendelijke wachter aan de parking van een museum die ongetwijfeld zijn leven geeft voor onze polo, I-DE-AAL.
Off we go de stad in; het echte centrum, toch datgene waar de historische gebouwen staan, is helemaal niet zo groot.
De stad is een mix van alles en niets; indische take-aways, dikke auto's en dan weer de grootste krellen, nieuwe flatgebouwen naast oude koloniale gebouwen (waaronder een schitterend gebouw in de tuinen van kaapstad!!);
in sommige andere wereldsteden levert dit fantastisch geslaagde mix op, hier in Kaapstad komt het ons wat anoniemer en minder samenhangend over.
Wel een gezellig marktje/straatje tegengekomen met kramen en iets om de eten.
We wandelen door naar de V&A Waterfront, een chique bedoeling waar de haven is aangekleed met winkels, restaurants (zelfs een écht Belgisch ;) en wat peperdure jachten als decoratie!
Vooral de R8 V10 in de audi etalage trok m'n aandacht, NICE!
Too late ondertussen om nu nog de tafelberg te doen dus back to the appartment.

Onderweg naar de wagen komt er nog een jonge kerel om geld bedelen met een beker.
Irritant blijft hij naast ons lopen, en zegt dan tewijl hij tegen de camera tikt "give me this, or I will take my knife".
Het "I will take my knife" gedeelte had enkel Anouk gehoord (en vertelt het achteraf), dus ze komt heldhaftig tussen hem en de camera lopen.
We blijven hem negeren en hij druipt uiteindelijk af.
Wat een achterlijk debiel joeng, echt om serieus pissed van te worden.
En zelfs in de oertijd waren ze volgens mij reeds slim genoeg om door te hebben dat ge niet echt overtuigend overkomt als ge gewoon ZEGT dat ge uw mes zult nemen.
Pak het dan meteen he, stoeme loser, niet dus! (bedenk ik stoer achteraf als ik het dreigement van Anouk verneem).


De dag erop alles ingepakt om na de tafelberg meteen door te rijden naar de luchthaven.
We nemen eerst nog afscheid van de enorm vriendelijke eigenaars en de kat die we een paar dagen geleend hebben als huisdier (Birmaans geval, best cool).
We rijden buiten (schrapen de bodem nog even op de steile oprit, lekker! (polo had jeuk) en rijden naar Kaapstad, ditmaal via de normale weg.
Aan de voet van de tafelberg sta je reeds meer dan 300m boven den atlantische plas en het uitzicht al knap.
Like i said geen poot meer bewogen dus nemen we het lift (hijsbakkie in t Zuid-Afrikaans!! hehe) tot boven, 1067m boven water.
Dik chance met het weer dat het niet te hard waait (dan is de lift gesloten) en het was daarboven zelfs bakken!
Anouk is vooral onder de indruk van de rock daisies die daarboven rondspringen en even dan toch ook even naar opzij (en vooral beneden) gekeken: het uitzicht vanop de top is echt prachtig, links Devil's peak (puntig stuk steen van ook enkele honderden meters hoog) en recht voor je gans Kaapstad!
Terug het bakkie in om weer af te dalen richting aarde, dit was het dan, de laatste attractie...

Ook onderaan de evenaar staan ze stil rond spitsuur, maar genoeg reserve dus nog even Afrikaanse radio opzetten en richting afleverparking van Europecar rijden.
Dit ding heeft echt serieus afgezien: 2 sterren in de ruit (ziet de controleur, helaas!), in Lesotho zijn we vastgereden op de bodemplaat op een stuk 4WD route richting Basotho hut (met 2 opgehoffen en terug weg, hehe), sindsdien knalde er vaak iets raars bij het nemen van bulten, en tenslotte nog die oprit gekust van de laatste gastheer & vrouw.
Maar het zit mee, hij kijkt niet onder de wagen, laten we hopen dat dit nooit gebeurt en dat de volgende huurders niet plots met hun blote billen het asfalt afraspen.


Daarna nog wat luchthaven eten, een verrassend snel verteerde vlucht terug naar Amsterdam, de thalys in richting A'pen, de tram richting Berchem en te voet aankomen, helaas.
Tis fantastisch knap geweest, vooral de indrukwekkende safari, walvissen en natuurpracht!

Reizen kost geld maar je wordt er zonder twijfel rijker van om af te sluiten met melige cliché-uitspraken ;)
Goed, traan weggepinkt, baai dankie voor het lezen en de commentaren and hope to see you all soon!!!


Adios amigos,

greetz,

Anouk & Wouter.

---

---