Angst voor 'het schurft'

Angst voor 'het schurft'... het zou de titel kunnen zijn voor een nieuw avontuur van Jommeke en Filleberke, maar niets is minder waar: Angst voor 'het schurft' is de titel van de nieuwe blog van uw favoriete vriend, zoon, wederhelft, familielid, kennis of buur Ruben! Geeft maar toe, u heeft er ongelooflijk naar uitgekeken!

Al voor het aanvangen van deze week had er zich een mysterieuze "vlek" gevestigd op mijn voorhoofd. Normaal gezien allemaal niets mis mee, Senegal is een land waar wondjes snel komen en heel traag vertrekken! Vooral de voeten moeten op regelmatige basis bewerkt worden met ontsmettingsmiddel om Pater Damiaan achtige toestanden (kijk eens aan, een link met de actualiteit) te voorkomen. Maar toch... Ergens in het begin van mijn reis had ik opgevangen dat de favoriete aandoening van kinderen hier het immer besmettelijke schurft is. Dus nadat de mysterieuze vlek na enkele dagen nog niet verdwenen was (en er ondertussen al een klein broertje had bijgekregen) begon ik me toch zorgen te maken. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat mijn zorgen eerder gebaseerd waren op esthetische gronden dan op medische, maar het schurft is toch niet de meest elegante ziekte om mee thuis te komen! Eind goed al goed: de mysterieuze vlekken bleken (na het oordeel van enkele huis tuin en keuken specialisten) slechts muggenbeten te zijn waar iets te enthousiast aan gekrabd was geweest. Esthetisch gezien wil dat niet zeggen dat ik er mooier ben op geworden, maar op zijn minst zijn de vlekken toch aan het wegebben!

Van het schurft naar de kinderen van het project: het is maar een kleine stap! Deze week ben ik niet zoveel op het project met straatkinderen geweest, maar die enkele keren dat ik er was waren ze enorm grappig. De nacht van donderdag op vrijdag landde een vriendin van Femke (Else) en zij was zo attent enkele cadeautjes mee te brengen voor de kinderen. Zonnebrillen! Jeeeeej! Het anders zo kinderlijke en speelse project veranderde in de nieuwste clip van Snoop Dog en P Diddy te samen! Nog nooit zoveel "homies" en "bling bling" gezien... Natuurlijk is dit wat overdreven, maar geef toe, wat is er grappiger dan een hoop kleine negertjes met zonnebrillen op die heel de tijd stoere gebaren zitten maken en "yow yow yow" roepen?

Ondertussen is het magische woord ook gevallen: "neger"! Bij menig lezer van mijn blog zal er bij het horen van dit woord waarschijnlijk een rilling door het lijf gaan (hetzij door negatieve ervaringen met deze subcategorie van het menselijke ras, hetzij omdat neger een nogal politiek incorrect woord is). Toch kies ik ervoor om dit woord terug te gebruiken! Waarom? Niet omdat ik het slecht voor heb met onze zwarte medemens! In tegendeel! De zwarte medemens ligt mij na aan het hart! Wat ik wil bereiken is het woord "neger" ontdoen van zijn negatieve en politiek incorrecte connotatie. Het woord dat ik hier in Senegal al het vaakst naar mijn oren heb gegooid gekregen is "toubab". Letterlijk vertaald in het plat Wolof is dat "blanke" of "witte". In het wolof heeft deze recht omgekeerd evenredige variant van het plat Vlaamse "neger" helemaal geen negatieve bijklank... Het is een correct woord om een bepaalde subcategorie van het menselijke ras te duiden. Dus bij deze roep ik iedereen op om de meest gebruikte zin hier "toubab, donne-moi l'argent" letterlijk te vertalen en veelvuldig te gebruiken in het Vlaamse straatbeeld "neger, geef mij geld"! Bij deze is de wereld weer een mooiere plaats om te leven!

Over negers gesproken (deel 1): de figuur van de week is er eentje! Zijn naam is Gruber. Hij is een Amerikaan van in de 50 die in Duitsland woont. Homo. Heeft een phd in economie. Schrijft op dit moment romans en verblijft een maand in het ViaVia hostel voor vakantie en het opdoen van ideeën. Op zich is Gruber een schat van een mens: vriendelijk, verzorgd, gezond en gesofisticeerd. Het is wel een beetje een speciale gast: hij staat elke ochtend op om 5u om 2u te gaan Nordic Walken. Hij eet enkel 's middags en 's middags mag je letterlijk nemen, want als hij om 12u niet aan zijn eten kan beginnen wordt hij zenuwachtig, en hij ligt indien mogelijk altijd om 22u in zijn bed! Hij komt ook regelmatig helpen in het project met de straatkinderen, maar dat werkt niet altijd even vlot omdat zijn Frans al even slecht is als dat van de kinderen. Het gezicht van de kinderen is geld waard als hij zijn lessen begint met "My name is Gruber"... Binnenkort spreken de kindjes hier beter Engels dan Frans! Nu was Gruber een zekere avond rond een uur of 18 thuisgekomen in de ViaVia samen met een jongere gast die zijn boodschappen droeg. Op eerste zicht leek het alsof deze jongen een soort "boy" was die hem hielp, maar toen de jongen mee binnen was op zijn kamer had Gruber de deur achter zich dichtgedaan en op slot... Dit was het verhaal dat wij van Kris (het uitgestoten broer/gerant van de ViaVia) te horen kregen toen wij rond 23u in de ViaVia iets kwamen drinken. Hij vertelde dit verhaal er vanuit gaande dat die jongen ondertussen al lang weer vertrokken was. Maar toen begon het pas. Rond 24u kwam Gruber uit zijn kamer met de ondertussen al mythische woorden: "Kris, I have a problem... a serious problem... there is a prostitute in my room"! Femke en ik schoten in de lach en Kris wist niet goed wat hij hoorde en schoot in actie. Na lang onderhandelen is die "manhoer" dan toch vertrokken voor 10000 cfa (een dikke 15 euro: daar kan je niet voor sukkelen Gruber, jij deugeniet!). Achteraf bleek dat Gruber die jongen ontmoet had op een website en daar hier had mee afgesproken om wat plezier te maken. Maar de intenties van de jongen waren breder dan plezier alleen: in dit geval "neger, donne-moi l'argent". Hij weigerde te vertrekken zonder geld, maar dankzij de onderhandelingstechnieken van Kris is Gruber er met een prijsje vanaf gekomen.

Over negers gesproken (deel 2): onderzoeksgewijs hebben ze mij deze week wat in de problemen gebracht. Het hoogtepunt van de week (voor het onderzoek dan) moest een afspraak zijn met een Marabout die samenwerkt met de organisatie Association Luttant Contre l'Immigration Clandestine des Jeunes. Als ik met hen een definitieve samenwerking zou kunnen starten dan zit ik op rozen wat betreft mijn onderzoek. Maar wat een week van doorbraak moest worden werd een week van stagnatie. Ik heb de Marabout niet ontmoet en het is mijn eigen fout nog ook! Dinsdag of woensdag mocht ik langsgaan bij de Marabout, ik moest gewoon de taxi nemen tot een tankstation en dan iemand van zijn organisatie bellen die mij zou escorteren tot bij zijn thuis. Dus ik pak dinsdag de taxi, kom aan bij het tankstation en bel die kerel, maar... dieje wist natuurlijk van niks, dus ik zeg tegen hem dat ik dan de dag erna wel zou terugkomen. De dag erna krijg ik telefoon dat hij er al stond, dus ik pak de taxi, maar bij aankomst werd de verwarring compleet. Voor mij stond de kerel die ik de week ervoor in Kayar had ontmoet, en die helemaal niets te maken heeft met die ene organisatie. Ik had dus twee keer naar de verkeerde persoon gebeld (omdat ik twee zwarte medemensen dus blijkbaar met elkaar verward had) en daardoor was deze kerel helemaal uit Kayar naar Dakar gekomen (drie uur op een crappy buske enkel). Maar omdat ik hem niet verwacht was dat gesprek niet zo interessant en heb ik deze week niet veel vooruitgang geboekt wat betreft netwerken voor mijn thesis. Hopelijk komt de afspraak met de Marabout er deze week wel door. Dus na enkele weken Senegal begint het tot mij door te dringen hoe moeilijk ik negers (het is toch wennen om dit woord op structurele wijze te gebruiken) uit elkaar kan houden. Dus vraag ik aan jullie lezers om hulp! Enige tips hoe ik hen uit elkaar kan houden? Bij wijze van oefening zal ik twee foto's posten en spelen we allemaal samen "zoek de 7 verschillen"!

Om af te sluiten nog een mooi verhaaltje over "de familie". Vrijdagavond moesten mijn beide broers naar een receptie van de Brusselse en Waalse gemeenschap, iets dat uitging van de ambassade en waarop alle Belgen die "officieel" aanwezig zijn in het land op uitgenodigd zijn. Simon, die natuurlijk al menig ervaring heeft met sjieke aangelegenheden, had duidelijk gemaakt aan Kris, een levensgenieter die als meest sjieke broek een jeans heeft, dat hij zich moest opkleden omdat het er nogal deftig aan toe zou gaan. Maar Kris was daar niet op voorzien uiteraard en had, toen ze op punt stonden te vertrekken, een jeans en een te groot casual ongestreken hemd aan. Toen Simon dit in de gaten kreeg veranderde de situatie een grappige absurde "man en vrouw gaan samen een avondje uit" sketch! Simon: "zo gaat gij niet mee!" Kris: "maar ik heb niks anders, ik ben daar niet op voorzien! mag ik geen hemd aandoen van u?" Simon: "daar zijt gij te dik voor!" Uiteindelijk heeft Kris een broek van mij (te groot) en een hemd van Simon (te klein) aangedaan, maar hij zag er al bij al nog deftig uit! Simon daarentegen wou piekfijn in orde zijn en heeft tot vlak voor vertrek zitten vloeken en zweten om zijn das aan te krijgen! Hilarisch die twee!

Dag vriendjes, dag vriendinnetjes, dat was het dan al weer, dag vriendjes, dag vriendinnetjes, tot de volgende keer maar weer, want het avontuur gaat verder en er komt nog heel veel meer, maar niet meer vandaag maar de volgende keer, wil je weten hoe dit avontuur nou verder zou gaan, kijk naar Basssiiieee (tedededede) en Adriaan!

Ps1: Vervang "Bassssiiieee" door "Ruben"!
Ps2: Vervang "Adriaan" door "Ruben"!
Ps3: RIP Felice
Ps4: Anneleen is leuker dan Bassie en Adriaan samen!

Uw vriend en zoveel meer,

Ruben

---

---