De week van de gewenning

Nadat alle praktische zaken min of meer op orde beginnen te geraken heb ik deze week ook de meer aangenamere aspecten van het leven hier leren kennen: gastvrijheid, onvoorwaardelijke vriendelijkheid en ook rust als het ware...

Het begon nochtans niet zo geweldig... Maandag werd Simon (kerel die ik hier leren kennen heb die stage doet op de ambassade) in het zak gezet door een oplichter. Blijkbaar is het hier de gewoonte om te doen alsof je deel uitmaakt van het project voor straatkinderen om zo blanke jongeren die iets of wat met het project kunnen te maken hebben in het zak te zetten. We waren dicht bij ViaVia iets aan het eten op een terras en er kwam een kerel bij ons zitten die heel vriendelijk deed. Ik had hem nog nooit gezien, maar Simon was ervan overtuigd dat hij hem al gezien had als tuinier bij het project. Hij had een verhaal dat hij een paar dozen Javel had besteld en dat hij zocht naar briefkes van 10000 cfa om te wisselen voor briefjes van 5000 cfa omdat hij dan zogezegd korting kreeg... Hij was heel opdringerig maar omdat ik het niet vertrouwde heb ik uiteindelijk niks gegeven. Simon daarentegen wou hem wel helpen en is nu 30000 cfa minder rijk, want die kerel is er dus vandoor gegaan met zijn geld!

Maar los van dat leuke week! Zondagavond was het feest voor einde van de Ramadan. Maandagavond was ik samen met Femke en Jolien uitgenodigd door Fatou (iemand die werkt op het project met straatkinderen) op een religieus feest van een Marabout (de plaatselijke variant van een Ayatollah) waar ik heel wat contacten legde voor mijn onderzoek en waar we werden behandeld als belangrijke gasten: zie foto van mij met Marabout. Dinsdagavond gaan joggen op het strand in de donker en daarna gaan zwemmen in de oceaan. Woensdag met die kinderen van de het project naar het strand geweest. Vrijdagavond iets gaan drinken in ViaVia. En als afsluiter zaterdag naar Ile Ngor geweest, een eiland dat hier niet zo ver vandaag ligt. Het was de eerste keer in die twee weken dat ik een echt vakantiegevoel had: met een oud houten bootje naar ginder gevaren, een beetje rondgewandeld en al bij al weinig lastig gevallen door verkooplustige locals, een paar uur op het strand gelegen, er in de donker bij kaarslicht gegeten (geen elektriciteit op het eiland) en toen brak de hel los, keifelle storm, maar toch met dat houten bootje terug en kletsnat een taxi moeten nemen!

Maar meestal ben ik uiteraard met mijn onderzoek bezig. Ik probeer de momenten dat ik niets te doen heb op te vullen met contacten te leggen, ik heb constant informele gesprekken met mensen over het onderwerp (wat ook een mooie bron aan informatie is) en hier en daar heb ik een meer "echte" afspraak met een organisatie of een specialist. De stand van zake op dit moment: ik begin de context en de situatie van de migratie en terugkeermigratie hier min of meer te kennen. Vanaf nu kan ik stilaan wat dieper ingaan op het onderwerp. Mijn plan is om nog een tweetal weken mij verder te verdiepen in het onderwerp door met organisaties af te spreken en contacten te leggen en te lezen. Daarna zou ik een korte trip van twee weken door Senegal willen maken langs enkele belangrijke havens om daar ook met "specialisten" te praten. Daarna als terug hier ben ga ik proberen om in contact te komen met zoveel mogelijk jongeren zelf en families van jongeren...

Tot snel!

Uw vriend Ruben!

Ps: Anneleen mis ik het hardste! Nog meer dan frit! :)

---

---