Enkele taxi-verhaaltjes ... en nog wa ...

Owkee, de laatste tijd niet zoveel succes gehad met taxichauffeurs en zal eventjes uit de doeken doen wat er zoal kan misgaan als je een taxi neemt in Cairo... (tussen haakjes, deze verhalen spelen zich af in welgeteld 2 dagen tijd......).

(1) Omstreeks 18u30 neem ik een taxi richting mijn appartement, m.a.w. file, drukte, iedereen wil precies naar éénzelfde plaats. Bon, ik stap dus in een taxi en na ongeveer 5 minuten is het prijs. We rijden rechts van de weg maar we moeten links de brug op. Achter ons komt er een taxi aangereden die links van de weg rijdt en naar rechts moet. Inderdaad, vlammen ze allebei in elkaar en is onze taxi volledig ingedeukt aan de linkerkant. Bon, effe bekomen van "eh, wa is er nu juist gebeurd" en dan zie ik alles precies in een slow-motion-tempo gebeuren. Ik zie beide taxi's stoppen, ik zie de passagier van de andere taxi uitstappen (weet nie goe wat te doen dus ik wacht effe)... Zie ik beide taxichauffers zonder enige discussie op elkaar slaan, maar echt recht op het gezicht. Dus ja, ik denk van "ow, laten we hier snel weggaan", zie ik dat de hendel om de deur te openen afgebroken is.. Geweldig, langs het raam dus mijn deur geopend en maken dat ik weg ben!! Kom ik volledig in de war terug aan in de hostel, kreeg ik de reply van "oh, das hier normaal in Egypte".. Ah, bon, tof, laten we gewoon op elkaar beginnen kloppen vooraleer we één woord wisselen... 't Is hier dus de gewoonte..

(2) Na het hele taxi-incident neem ik 's nachts een taxi richting mijn appartement, moet uiteindelijk toch naar huis en de metro is al dicht.. Ik neem een witte taxi (die hebben meestal een meter) en deze had dus inderdaad een meter. Als ik instap merk ik op dat de meter al op 4,5 pond staat.. Uiteraard kom ik aan in mijn appartement en begint hij een hele discussie dat de meter wel degelijk 9,50 pond aanwijst en niet de 5 pond die ik hem geef (5 pond = normale prijs). Hele discussie op straat wat vooral in de smaak valt bij de jonge Egyptenaren die nog buiten staan, paffend tegen één of andere auto leunend. Ik smijt de deur dicht en loop met grote passen richting mijn appartement... Zolang ze roepen maak ik mij geen zorgen, ze denken dat het afschrikt maar het kan mij nie schelen!!

(3) Ik neem een taxi waarbij ik op voorhand de taxichauffeur zeg dat ik 5 pond betaal. Oké, geen probleem.. Als ik aankom geef ik hem 10 pond en moet dus 5 terugkrijgen.. "No change, no change". Uiteraard hebben ze nooit wisselgeld!! Dus ik heb er echt wel effe genoeg van, het is 's nachts, ben moe en moet 's ochtends vroeg terug in de les zitten. Dus ik zeg hem (in het Arabisch, jawel jawel), of ge geeft mij 5 pond terug of ik betaal niks!!!! Opnieuw het hele gezever van "no change, no change". Bon, ik stap uit, sla de deur dicht en ga de hal van mijn appartementsgebouw binnen.. Denk niet dat hij goed door had wat er gebeurde, want het duurde toch wel een aantal seconden eer hij doorhad dat ik wel degelijk weg was en dus niet van plan was om terug te komen.. Uiteraard, geroep, getier.. Ik draai mij om en roep vriendelijk "ma-salaama" = daaaag!!! Het is altijd hetzelfde: ze hebben "nooit" wisselgeld en mijn moto is 'ik vraag het 2 keer, geen 3 keer'.

(4) Ik woon in Doqi, een gebied in Cairo. Normaal gezien rijdt een taxi zo'n 10 minuutjes van het centrum naar Doqi. Ik heb welgeteld 30 minuten in een taxi gezeten die mij héél Doqi heeft laten zien met een taxichauffeur die zich van de domme hield en "niet wist waar mijn straat was". Tussen haakjes, de straat waar ik woon is redelijk gekend in heel Cairo omdat ik dichtbij de "beroemde" shooting-club woon. Bon, het is opnieuw een taxi met een meter en die loopt dus vrolijk verder terwijl ik dus heel Cairo rondrijd. Man man, ik heb uiteindelijk betaald wat goed was en opnieuw met grote passen weggelopen.. Taxichauffeurs denken echt wel dat ge lomp of stom zijt, maar ik begin Cairo toch vrij goed te kennen en zie dus wel degelijk dat hij totaal de verkeerde richting uitgaat.. En als ik dan de opmerking maak van "ej, ge zijt totaal verkeerd" weten ze zelf op den duur niemeer waar ze zijn!!!!!!

Het klinkt misschien allemaal wat cru, maar ge moet verdomme echt assertief zijn in Cairo. Als buitenlander (ofwel het vaak gehoord 'agnabi' of 'agnabiyya' op straat) betaalt ge sowieso al teveel voor een taxirit, een kg fruit of groenten, gewoonweg alles waar geen prijs op staat! Het continu afdingen van prijzen, discussiëren en brullen is zo vermoeiend en frusterend dat ik soms om 1 of 2 pond sta te roepen(= nog geen euro), maar als je alles zou beginnen optellen waar je al die "onschuldige pondjes" teveel betaalt, zou je er wel van kunnen verschieten voor hoeveel ze je per maand in het zak proberen zetten.

Nog een opmerkelijk iets is het feit dat het naar Belgische normen nog wel warm is in Cairo (overdag nog zo'n 25°C en 's avonds nog een 20°C), maar ik draag elke dag een pull met lange mouwen en bekijk toeristen als 'gek' als ik ze met hun korte mouwen en korte zomerbroeken over 't straat zie lopen.. terwijl ik in februari net zo'n 'gekke' toerist was.. Ook de 'shock' om mensen met blote armen zien rond te lopen begint mij te verbazen.. Je gaat echt totaal op in de levenswijze- en stijl dat Egyptenaren verwachten.. 2 maanden geleden zou ik het totaal normaal vinden om blote benen of armen te zien, maar nu denk ik van "bedek uzelf, draag een sjaal als je een korte t-shirt draagt, draag een lange broek, ziet ge nu zelf nu hoe ge er bij loopt????"

Ondertussen heb ik toch al hechte vriendschappen gesloten hier in Egypte en het is weliswaar met Egyptenaren.. Mijn huisgenoten zijn nl. niet zo sociaal en het belangrijkste voor hen is "zichzelf", dus besluit ik maar zoveel mogelijk met mijn Egyptische vrienden op te trekken. Is eigenlijk een enorm tot zeer positieve ervaring: ik oefen het Arabisch enorm veel en hoor inderdaad niks anders dan het taaltje elke dag.. Egyptenaren zijn trouwens ook zeer positief ingestelde mensen en zitten vol humor (daar houden we dus van!!!!). Het verschil tussen mijn mannelijke en vrouwelijke vrienden ervaar ik toch wel. Mijn mannelijke vrienden zitten vol humor, zijn superlief en ik weet gewoon dat als er iets is, dat ik op hen echt wel kan rekenen. Ze relativeren alles met hun typisch Egyptische humor!! Mijn vrouwelijke vrienden ervaar ik als zéér afhankelijk: ze sturen je continu berichtjes op je gsm, noemen je na 2 weken al "één van hun belangrijkste vrienden" en vinden het wel leuk om je te "showen" aan hun vrienden. Maaaaar, ook op hen kan ik rekenen en het doet wel deugd om met hen over vanalles en nog wat te kunnen praten, maar ze laten je niet los, in tegenstelling tot de mannen... Ook als je met hen weggaat betalen ze àlles voor je, maar werkelijk àlles.. en ze willen geen "nee" als antwoord.. Voel mij daar toch niet altijd even makkelijk bij.. Zou dolgraag voor mezelf betalen (heb nl. nét iets meer centjes dan hen), maar het pakt niet.. Zij nodigen je uit, dus zij betalen.. En zelfs als ik ze uitnodig, betalen ze nog voor mij (tenzij ik echt wel de rekening uit hun handen trek)...

Groetjes uit het warme Cairo!!!
Lies xxx

---

---